Niños - Pedro Guerra

A 30 pisos de altura frente a la playa de copacabana

La calle huele a humedad a fruta sexo bronceador cachaza

A 30 pisos de altura veo la vida que me mira y pasa

Bebiendo agua de coco frente a la playa de copacabana

Cuando den las diez no volveran a casa

Se quedaran ahi no volveran a casa

Cuando den las diez los niños de la playa

Se quedaran ahi no volveran a casa

Coro:

Como los coches luz de farola

Como los gatos y las baldosas

Como las tiendas y los buzones

Como basura por los rincones

Como los perros intentando vivir, viviendo

Desde la asfixia y la altura veo el temor de la ciudad dormida

Nada se intuye en el aire de la violencia en la que todo gira

Colombia avanza y el mundo no sabe nada y si lo sabe olvida

Y todo sigue girando morir al dia es parte de la vida

Niño del dolor que cuelga de los coches

Y aspira oscuridad crecida de la noche

Niño del dolor sin nada a que agarrarse

Perdido en la ciudad ya es parte del paisaje

Coro:

Como los coches luz de farola,

Como gatos y las baldosas

Como las tiendas y los buzones

Como basura por los rincones

Como los perros intentando vivir, viviendo

A muchas horas de casa miro la luz de la ciudad torcida

La inmensidad del df.

la multitud que en el smog respira

A muchas horas de casaotra mirada nos observa y mira

Y la serpiente emplumada quedó atrapada y ahora es luz cautiva

Niño del dolor haciendo piruetas

A cambio de tener migajas o monedas

Niño del dolor que juega a hacerse grande

Ausente del amor ya es parte de la calle

(coro)

30 verdiepingen hoog voor het strand van Copacabana

De straat ruikt naar vocht, fruit, seks, zonnebrandolie, cachaça

Op 30 verdiepingen hoog zie ik het leven dat naar me kijkt en voorbijgaat

Kokoswater drinken voor het strand van Copacabana

Als ze tien slaan, komen ze niet naar huis

Ze zullen daar blijven, ze zullen niet naar huis terugkeren

Wanneer de kinderen van het strand tien slaan

Ze zullen daar blijven, ze zullen niet naar huis terugkeren

Refrein:

Zoals auto's oplichten van straatlantaarns

Zoals katten en tegels

Zoals de winkels en de brievenbussen

Als afval in de hoeken

Zoals de honden die proberen te leven, levend

Van verstikking en hoogte zie ik de angst voor de slapende stad

Niets is intuïtief in de sfeer van geweld waarin alles draait

Colombia vordert en de wereld weet niets en als het weet, vergeet het

En alles blijft draaien, een dag sterven hoort bij het leven

Kind van pijn hangend aan auto's

En zuigt in de duisternis gegroeid uit de nacht

Kind van pijn zonder houvast

Verdwalen in de stad maakt al deel uit van het landschap

Refrein:

Zoals auto's oplichten van straatlantaarns,

Zoals katten en de tegels

Zoals de winkels en de brievenbussen

Als afval in de hoeken

Zoals de honden die proberen te leven, levend

Vele uren van huis kijk ik naar het scheve stadslicht

De onmetelijkheid van de df.

de menigte die de smog inademt

Vele uren van huis observeert een andere blik ons ​​en kijkt

En de gevederde slang zat in de val en nu is het gevangen licht

Kind van pijn doet pirouettes

In ruil voor kruimels of munten

Kind van pijn dat speelt om groot te worden

Afwezig van liefde hoort al bij de straat

(Refrein)