Bolsillos - Pedro Guerra

En los bolsillos llevo el mar cercando el mundo

Como un cristal salado que siempre hay que mirar

Y arriba las montanas cortadas contra el cielo

Como un perfil de sombras contra la soledad

Y llenan mis bolsillos canciones que no canto

El alma de esa gente morena como el sol

Y barcos en la noche, huidas y linternas

La tinta destenida de una carta de amor

Nada al fin me pertenece

Pero viajan siempre ahi

Como luces de un pasado

En que no fui

Nada al fin me pertenece

Pero viajan siempre ahi

Como sombras de un pasado

En que no fui

En los bolsillos llevo fantasmas de mi abuelo

Diez fotos del cincuenta y una guerra civil

Sonido de tambores.

El barro y los espejos

Donde se contemplaron los rostros que no vi

Y llenan mis bolsillos promesas de un futuro

Nacido de un pasado cargado de dolor

Mujeres contra el suelo, infancia frente a Cristo

Idiomas y banderas, la ira y el amor

Nada al fin me pertenece

Pero viajan siempre ahi

Como luces de un pasado

En que no fui

Nada al fin me pertenece

Pero viajan siempre ahi

Como sombras de un pasado

En que no fui

In mijn zakken draag ik de zee rondom de wereld

Als een zoutkristal waar je altijd naar moet kijken

En boven de bergen afgesneden tegen de lucht

Als een profiel van schaduwen tegen eenzaamheid

En ze vullen mijn zakken met liedjes die ik niet zing

De ziel van die mensen bruin als de zon

En schepen in de nacht, ontsnappingen en lantaarns

De vervaagde inkt van een liefdesbrief

Niets is eindelijk van mij

Maar ze reizen er altijd heen

Als lichten uit een verleden

waarin ik niet ging

Niets is eindelijk van mij

Maar ze reizen er altijd heen

Als schaduwen van een verleden

waarin ik niet ging

In mijn zakken draag ik geesten van mijn grootvader

Tien foto's van eenenvijftig burgeroorlog

Geluid van drums.

De modder en de spiegels

Waar de gezichten die ik niet zag werden overwogen

En ze vullen mijn zakken met beloften van een toekomst

Geboren uit een verleden vol pijn

Vrouwen tegen de grond, kinderjaren voor Christus

Talen en vlaggen, woede en liefde

Niets is eindelijk van mij

Maar ze reizen er altijd heen

Als lichten uit een verleden

waarin ik niet ging

Niets is eindelijk van mij

Maar ze reizen er altijd heen

Als schaduwen van een verleden

waarin ik niet ging