Alento - Paulinho da Viola

Violão esquecido num canto é silêncio

Coraç£o encolhido no peito é desprezo

Solidão hospedada no leito é ausência

A paixão refletida num pranto, ai, é tristeza

Um olhar espiando o vazio é lembrança

Um desejo trazido no vento é saudade

Um desvio na curva do tempo é distância

E um poeta que acaba vadio, ai, é destino

A vida da gente é mistério

A estrada do tempo é segredo

O sonho perdido é espelho

O alento de tudo é canç£o

O fio do enredo é mentira

A história do mundo é brinquedo

O verso do samba é conselho

E tudo o que eu disse é ilusão

Gitaar vergeten in een hoek is stilte

Hart gekrompen in de borst is minachting

Eenzaamheid in bed is afwezigheid

De passie weerspiegeld in een kreet, oh, het is verdriet

Een blik die in de leegte gluurt, is een herinnering

Een verlangen dat in de wind wordt gebracht is nostalgie

Een afwijking in de tijdcurve is afstand

En een dichter die een zwerver wordt, oh, het is het lot

Het leven van mensen is een mysterie

De weg van de tijd is een geheim

De verloren droom is een spiegel

De adem van alles is een lied

De plotthread is een leugen

De geschiedenis van de wereld is speelgoed

Het vers van de samba is advies

En alles wat ik zei is een illusie