Il Postino - Pacifico

Il postino di primo mattino, la sdraio

Essendo febbraio, riposa

Aspettando una nuova occasione

(se mai ci sarà…)

Il portiere.

Da sempre severo censore

Soppesa la busta, l’annusa

Riconosce l’odore e mi squadra

Con severità

RIT

Come stai?

Come sta passando questo inverno freddo senza me?

Hai sofferto fino a perdere il colore?

Come stai?

Come hai fatto a non capire che non vivi senza me

Più difficile aspettarti che volerti perdonare

Il vicino da mesi aspetta un bambino

L’attesa lo ha reso gentile

La mia bici in cortile

Da adesso non disturba più

La tua mano reggendo la penna tremava

(incerto il tuo tratto), l’antenna

Ricoperta di neve si inclina, ma resisterà

RIT

Come stai?

Come sta passando questo inverno freddo senza me?

Hai scoperto quanto brucia un colpo al cuore?

Come stai?

Come hai fatto a non capire che non vivi senza me

Più difficile aspettarti che volerti accarezzare

Il postino, temuto cecchino assassino

Infuria bufera di neve

La tua lettera breve presenta poche novità

«Mi dispiace di averti ferito

Son certa che mi hai perdonato

Ricorda: chi ti ha amato una volta

Per sempre ti accompagnerà»

RIT

Come stai?

Sta passando un altro lungo e freddo inverno senza te

L’equilibrio è complicato se non porti più catene…

De postbode in de vroege ochtend, de ligstoel

Omdat het februari is, rust

Wachten op een nieuwe gelegenheid

(als er ooit zal zijn...)

De keeper.

Altijd strenge censuur

Hij weegt de envelop, ruikt eraan

Hij herkent de geur en zoekt me op

Met ernst

RET

Hoe is het met je?

Hoe gaat deze koude winter zonder mij?

Heeft u geleden totdat u uw kleur verloor?

Hoe is het met je?

Hoe heb je niet begrepen dat je niet zonder mij kunt leven?

Het is moeilijker te verwachten dan je te willen vergeven

De buurvrouw verwacht al maanden een kind

Wachten maakte hem vriendelijk

Mijn fiets op de binnenplaats

Vanaf nu heb je er geen last meer van

Je hand die de pen vasthield trilde

(onzeker uw slag), de antenne

Bedekt met sneeuw, gaat het weg, maar zal het weerstaan

RET

Hoe is het met je?

Hoe gaat deze koude winter zonder mij?

Heb je ontdekt hoeveel een hartaanval brandt?

Hoe is het met je?

Hoe heb je niet begrepen dat je niet zonder mij kunt leven?

Het is moeilijker op je te wachten dan je te willen aaien

De postbode, een gevreesde sluipschutter

Er raast een sneeuwstorm

Uw korte brief bevat weinig nieuwe functies

"Sorry dat ik je pijn deed

Ik weet zeker dat je me hebt vergeven

Onthoud: wie heeft ooit van je gehouden

Het zal voor altijd bij je zijn"

RET

Hoe is het met je?

Hij maakt weer een lange en koude winter door zonder jou

De balans is ingewikkeld als je geen kettingen meer draagt...