The Leper Affinity - Opeth

We entered Winter once again

Naked, freezing from my breath

Neath the lid all limbs tucked away

This coffin is your abode from now and onwards

Your body is mine to avail

Such a tragic sight you are

Slave under my creed

Spurring me with those tears

I am beyond death

Midst a dreaming affinity

Saving strength now, faint whispers

Come erotic communion in its splendour

Fever mirrored ghosts

Night time consolation, cross the line

Draw murder into art

Sleep inside through days

In the wake of this relief

Shivering, longing for more

Insanity at its peak

Love me to my death

Lost are days of Spring

You sighed and let me in

Keep the beast inside

Shackled within my hide

Screaming out too late

Losing to my hate

Grew together with your skin

And paced the trails of sin

Your gaze covered with virgin snow

Rigid features

It’s the shallow deeds who is to blame

Deafening shrieks pierced the night

A step from oblivion

Moving into the dim lights

Hiding within a reverie

It was worth it for the wait alone

Your body is mine to avail

Such a tragic sight you are

Slave under my creed

Spurring me with those tears

We zijn weer de winter ingegaan

Naakt, ijskoud van mijn adem

Onder het deksel alle ledematen weggestopt

Deze kist is vanaf nu je verblijfplaats

Jouw lichaam is van mij om te gebruiken

Wat een tragische aanblik ben je

Slaaf onder mijn geloof

Mij ​​aansporen met die tranen

Ik ben de dood voorbij

Te midden van een dromende affiniteit

Nu kracht sparen, zacht gefluister

Kom erotische communie in zijn pracht

Koorts gespiegelde geesten

Nachtelijke troost, steek de lijn over

Breng moord in de kunst

Dagen binnen slapen

In de nasleep van deze opluchting

Rillen, verlangen naar meer

Krankzinnigheid op zijn hoogtepunt

Houd van me tot mijn dood

Verloren zijn dagen van de lente

Je zuchtte en liet me binnen

Houd het beest binnen

Geketend in mijn huid

Te laat schreeuwen

Verliezen van mijn haat

Samengegroeid met je huid

En bewandelde de paden van de zonde

Je blik bedekt met maagdelijke sneeuw

Stijve functies

Het zijn de oppervlakkige daden die de schuld krijgen

Oorverdovende kreten doorboorden de nacht

Een stap uit de vergetelheid

Verhuizen naar de schemerige lichten

Verscholen in een mijmering

Alleen al het wachten was het waard?

Jouw lichaam is van mij om te gebruiken

Wat een tragische aanblik ben je

Slaaf onder mijn geloof

Mij ​​aansporen met die tranen