The Funeral Portrait - Opeth

You wait by the window

Morning’s breath on the sill

Idle hands given another try

So you wait and you savour the moment

Outside the canvas turned white

Ruby eyes in the fog

Rain washing clean all the sins

A liquid gown that covers all

Your loathe turns endless

Opened mirage soothes your sense

Locked on the pinnacle

The best secret within

Like a derelict child

Heart burning for a stranger

Ascending to the meek

Flock round the liars in awe

Caked in the soil beneath

Fear me when we meet

Turn away in admiration

My firm grip round the nucleus of joy

Enough of this

You will leave me now

You will see it now

Perish at my hands

Close to you, tangled up in hair

Fresh stigma looks, shall I take you with me

And it is cold, ruby eyes in the fog

It is me

And you are just like them all

Stained by the names of fathers

I’m greeting my downward fall

Leaving the throes to others

Je wacht bij het raam

Ochtendadem op de vensterbank

Inactieve handen nog een keer geprobeerd

Dus je wacht en geniet van het moment

Buiten werd het canvas wit

Robijnrode ogen in de mist

Regen wassen schoon alle zonden

Een vloeibare jurk die alles bedekt

Je afkeer wordt eindeloos

Geopende luchtspiegeling kalmeert je zintuigen

Vergrendeld op het hoogtepunt

Het beste geheim van binnen

Als een verwaarloosd kind

Hartverwarmend voor een vreemdeling

Oplopend naar de zachtmoedigen

Loop vol ontzag rond de leugenaars

Aangekoekt in de grond eronder

Vrees me wanneer we elkaar ontmoeten

Keer je af in bewondering

Mijn stevige greep rond de kern van vreugde

Genoeg van dit

Je verlaat me nu

Je zult het nu zien

Kom om door mijn handen

Dicht bij jou, verstrikt in haar

Frisse stigma-looks, zal ik je meenemen

En het is koude, robijnrode ogen in de mist

Ik ben het

En jij bent net als zij allemaal

Gekleurd door de namen van vaders

Ik begroet mijn neerwaartse val

De worsteling overlaten aan anderen