The Drapery Falls - Opeth

Please remedy my confusion

And thrust me back to the day

The silence of your seclusion

Brings night into all you say

Pull me down again

And guide me into pain

I’m counting nocturnal hours

Drowned visions in haunted sleep

Faint flickering of your powers

Leaks out to show what you keep

Pull me down again

And guide me into…

There is failure inside

This test I can’t persist

Kept back by the enigma

No criteria is demanded here

Deadly patterns made my wreath

Prosperous in your ways

Pale ghost in the corner

Pouring a caress on your shoulder

Puzzled by shrewd innocence

Runs a thick tide beneath

Ushered into inner graves

Nails bleeding from the struggle

It is the end for the weak at heart

Always the same

A lullaby for the ones who’ve lost all

Reeling inside

My gleaming eye in your necklace reflects

Stare of primal regrets

You turn your back and you walk away

Never again

Spiraling to the ground below

Like Autumn leaves left in the wake to fade away

Waking up to your sound again

And lapse into the ways of misery

Verhelp mijn verwarring a.u.b.

En duwde me terug naar de dag

De stilte van je afzondering

Brengt nacht in alles wat je zegt

Trek me weer naar beneden

En leid me naar de pijn

Ik tel de nachtelijke uren

Verdronken visioenen in een spookachtige slaap

Vage flikkering van je krachten

Lekt uit om te laten zien wat je bewaart

Trek me weer naar beneden

En leid me naar...

Er is een storing van binnen

Deze test kan ik niet volhouden

Achtergehouden door het enigma

Hier zijn geen criteria vereist

Dodelijke patronen maakten mijn krans

Voorspoedig op uw manier

Bleke geest in de hoek

Een streling over je schouder gieten

Verbaasd door gewiekste onschuld

Er stroomt een dik tij onder

In innerlijke graven geleid

Nagels bloeden van de strijd

Het is het einde voor de zwakkeren van hart

Altijd hetzelfde

Een slaapliedje voor degenen die alles hebben verloren

Binnen aan het wankelen

Mijn glimmende oog in je ketting weerspiegelt

Staren van primaire spijt

Je draait je de rug toe en je loopt weg

Nooit meer

Spiraalsgewijs naar de grond beneden

Zoals herfstbladeren die in het kielzog zijn achtergelaten om te vervagen

Weer wakker worden met je geluid

En vervallen in de wegen van ellende