Дорога в ночь - Ольви

Только свет заката свяжет

Алой нитью горизонт

Тень твоя тебе расскажет

Тайны спящих городов

Взмахом крыльев вороны разорвано небо

Стаи диких собак начинают войну

И все плотнее сжимаются стены

Я кинул кости, я начал игру

Я один на дороге, я вернулся оттуда,

Где жизнь или смерть всего лишь игра

И целует меня словно Иуда,

Сияя фосфорным светом луна

Дорога в ночь вьется змеей

Мир тает перед глазами

«Ты должен быть нашим!" — кричит воронье,

Я танцуя со смертью, себя забываю.

Боль и любовь на разные чаши

Меня здесь не будет, следы смоет дождь,

Кричит воронье «Ты должен быть нашим».

Вьется змеею дорога в ночь!

На часах ровно полночь, время остановилось

Звук шагов за спиной сердце камнем на дно

Скажи, ты плакал о жизни, когда смерть тебе снилась

Я обернусь — позади никого.

Но голос флейты нарушит поток моих мыслей

Слишком поздно кричать, в сны захлопнута дверь

Мой след учуяв, выползут крысы

И улыбнется мне моя Тень

Дорога в ночь вьется змеей

Мир тает перед глазами

«Ты должен быть нашим!" — кричит воронье,

Я танцуя со смертью, себя забываю.

Боль и любовь на разные чаши

Меня здесь не будет, следы смоет дождь,

Кричит воронье «Ты должен быть нашим».

Вьется змеею дорога в ночь!

Я открываю дверь в свои сны

Я обретаю покой

Пустынная улица царит в моем сердце

И день теряет власть надо мной

И одиночество ночи греет меня

Обернись на мой окрик, загляни в глаза смерти

Не бойся смеяться этой даме в лицо

Ведь все во что ты когда-то не верил

Теперь для тебя перестало быть сном

Я держу на ладони все, чего так желал ты

Я ломаю твой мир, в пыль стираю мечты

Я только Тень, ты зря меня испугался,

Я растаю с рассветом, но вернусь в твои сны!

Дорога в ночь вьется змеей

Мир тает перед глазами

«Ты должен быть нашим!" — кричит воронье,

Я танцуя со смертью, себя забываю.

Боль и любовь на разные чаши

Меня здесь не будет, следы смоет дождь,

Кричит воронье «Ты должен быть нашим».

Вьется змеею дорога в ночь!

Alleen het licht van de zonsondergang zal binden

scharlaken draad horizon

Je schaduw zal het je vertellen

Geheimen van slapende steden

De lucht wordt verscheurd met een golf van de vleugels van de kraai

roedels wilde honden beginnen een oorlog

En de muren krimpen steeds strakker

Ik wierp de dobbelstenen, ik begon het spel

Ik ben alleen op de weg, ik kwam terug van daar,

Waar leven of dood slechts een spel is

En kust me als Judas,

Maan schijnt met fosforescerend licht

De weg kronkelt als een slang in de nacht

De wereld smelt voor mijn ogen

"Je moet van ons zijn!" kraait de kraai,

Ik dans met de dood en vergeet mezelf.

Pijn en liefde in verschillende kommen

Ik zal hier niet zijn, de regen zal de sporen wegwassen,

De kraai roept: "Je moet van ons zijn."

De weg slingert als een slang de nacht in!

Het is precies middernacht op de klok, de tijd staat stil

Het geluid van voetstappen achter het hart als een steen naar de bodem

Vertel me, huilde je over het leven toen je over de dood droomde?

Ik draai me om - er loopt niemand achter.

Maar de stem van de fluit zal de stroom van mijn gedachten doorbreken

Het is te laat om te schreeuwen, de deur wordt dichtgeslagen in dromen

Als ik mijn spoor voel, zullen ratten eruit kruipen

En mijn schaduw zal naar me glimlachen

De weg kronkelt als een slang in de nacht

De wereld smelt voor mijn ogen

"Je moet van ons zijn!" kraait de kraai,

Ik dans met de dood en vergeet mezelf.

Pijn en liefde in verschillende kommen

Ik zal hier niet zijn, de regen zal de sporen wegwassen,

De kraai roept: "Je moet van ons zijn."

De weg slingert als een slang de nacht in!

Ik open de deur naar mijn dromen

ik vind vrede

Verlaten straat heerst in mijn hart

En de dag verliest macht over mij

En de eenzaamheid van de nacht verwarmt me

Draai je om bij mijn kreet, kijk in de ogen van de dood

Wees niet bang om in het gezicht van deze dame te lachen

Immers, alles wat je ooit niet geloofde

Nu is het geen droom meer voor jou

Ik houd alles in mijn hand wat je zo graag wilde

Ik breek je wereld, wis dromen tot stof

Ik ben maar een Schaduw, je had me niet bang moeten maken,

Ik zal smelten met de dageraad, maar ik zal terugkeren naar je dromen!

De weg kronkelt als een slang in de nacht

De wereld smelt voor mijn ogen

"Je moet van ons zijn!" kraait de kraai,

Ik dans met de dood en vergeet mezelf.

Pijn en liefde in verschillende kommen

Ik zal hier niet zijn, de regen zal de sporen wegwassen,

De kraai roept: "Je moet van ons zijn."

De weg slingert als een slang de nacht in!