Eu & a Bispa - Nando Reis

Nenhuma igreja assina a apólice de vida dos devotos

Nenhum time agrada sempre mesmo os próprios torcedores

Nem a certeza de que tombaremos todos juntos, mortos

Nem há justiça que devolva a ofensa a cede dos seus agressores

Não há seita que não queira ser universal

Não há certeza que convença e seja universal

Não há defesa pra pobreza imensa universal

Não há riqueza sem despesa da despensa universal

Nem a terra encobre a carne podre esconde a caveira a morte

Nem a punheta fode pelo pau que não fode a buceta

Nem com penitência prometida a graça depende da sorte

Nem inveja mata, viva a arte, a vida é sua evidência

Une inteligência com verso boçal

Cumpre obediência o senso moral

Nutre a experiência um erro brutal

Ilude a consciência com segredos o medo

Do ponto final

Geen enkele kerk ondertekent het levensbeleid van de toegewijden

Geen enkel team behaagt altijd zijn eigen fans

Ik weet niet eens zeker of we allemaal samen zullen vallen, dood

Noch is er gerechtigheid die de overtreding teruggeeft aan de aanvaarding van zijn agressors

Er is geen sekte die niet universeel wil zijn

Er is geen zekerheid die overtuigt en universeel is

Er is geen verdediging voor universele immense armoede

Er is geen rijkdom zonder de kosten van de universele voorraadkast

Zelfs de aarde verbergt niet het rotte vlees verbergt de dood van de schedel

Zelfs de handjob neukt niet bij de lul die het poesje niet neukt

Zelfs met beloofde boetedoening hangt genade niet af van geluk

Zelfs jaloezie is niet dodelijk, lang leve kunst, het leven is het bewijs ervan

Verenig intelligentie met een dwaas vers

Gehoorzaamt het morele besef

De ervaring van een brute fout koesteren

Bedrieg het geweten met geheimen de angst

Vanaf eindpunt