Ali - Nando Reis

Ela entrou e eu estava ali

Ou será que fui eu que ali entrei

Sem sequer pedir

A menor licença?

Ela de batom caqui

Com os olhos olhava o que?

Eu não sei

Olhos de águas vindas

De outros oceanos

Ela me olhou — Quem?

Quem sabe com ela eu teria as tardes

Que sempre me passaram

Como imagens, como invenção!

Se eu não posso ter

Fico imaginando

Virá com ela que entrega

Virá, sim, assim virá que eu vi

Virá ou ela me espera

Virá, pois ela estava ali

Ela amou o que estava ali

Ou será que foi dela o que eu já amei

Como os laços fixam

Uma residência?

Ela: Alô!?

E eu não reagi

Com os olhos olhava o que eu lembrei

Quando andava indo

Em outra direção

Ela me olhou — Vem!

Quem sabe com ela

Eu veria as tardes

Que sempre me faltaram

Como miragens, como ilusão!

Se eu não posso ver

Fico imaginando

Virá com ela que entrega

Virá, sim, assim virá que eu vi

Virá ou ela me espera

Virá, pois ela estava ali

Ela andou e eu fiquei ali

Ou será que fui eu que dali mudei

Com uns passos mudos

De uma reticência?

Ela me olhou bem

Quem sabe com ela eu teria achado

O que sempre me faltava

Cores, colagens, sons, emoção!

Se eu não posso ser

Fico imaginando

Virá com ela que entrega

Virá, sim, assim virá que eu vi

Virá ou ela me espera

Virá, pois ela estava ali

Ze kwam binnen en ik was erbij

Of was ik het die daar binnenkwam?

zonder zelfs maar te vragen

De kleinste licentie?

Ze draagt ​​kaki lippenstift

Waar heb je met je ogen naar gekeken?

ik weet het niet

ogen van water komen

Van andere oceanen

Ze keek me aan - Wie?

Wie weet, met haar zou ik de middagen hebben

Dat ging altijd aan mij voorbij

Zoals afbeeldingen, zoals uitvinding!

Als ik niet kan hebben

ik blijf het me afvragen

Zal met haar meegaan die bezorgt

Het zal komen, ja, zo zal het komen dat ik het zag

Zal ze komen of zal ze op me wachten

Zal komen, want ze was er

Ze hield van wat er was

Of was het haar waar ik ooit van hield

Hoe de banden worden opgelost

Een residentie?

Zij: Hallo!?

En ik reageerde niet

Met mijn ogen keek ik naar wat ik me herinnerde

toen ik ging

In een andere richting

Ze keek me aan - Kom op!

wie weet met haar

Ik zou de middagen zien

Dat heb ik altijd gemist

Als luchtspiegelingen, als illusie!

Als ik niet kan zien

ik blijf het me afvragen

Zal met haar meegaan die bezorgt

Het zal komen, ja, zo zal het komen dat ik het zag

Zal ze komen of zal ze op me wachten

Zal komen, want ze was er

Ze liep en ik bleef daar

Of was ik het die daar vandaan verhuisde?

met stille stappen

Van terughoudendheid?

Ze keek me goed aan

Wie weet met haar had ik gevonden

Wat ik altijd miste

Kleuren, collages, geluiden, emotie!

Als ik niet kan zijn

ik blijf het me afvragen

Zal met haar meegaan die bezorgt

Het zal komen, ja, zo zal het komen dat ik het zag

Zal ze komen of zal ze op me wachten

Zal komen, want ze was er