El - Mon Laferte

Hoy lo quiero ver, estar con él me hace bien

Con él pude aprender a compartir sin nada que perder

Y esperaré aunque yo sé que hay algo en él que no me deja ver

Porque el destino juega al darme algo perfecto

Y tener que conformarme a verlo desde lejos

Porque no me di cuenta que él era tan distinto

Que por su preferencia nunca se fijaría en mí

Yo siempre soñé a alguien así y ahora debo admitir

Que hoy que lo encontré no es para mí, estoy muriendo por él

Lo esperaré aunque yo sé que es diferente a lo que quiero ver

Porque el destino juega al darme algo perfecto

Y tener que conformarme a verlo desde lejos

Porque no me di cuenta que él era tan distinto

Que por su preferencia nunca se fijaría en mí

Si me diera sólo una señal, no necesito nada más

Pero él es tan distinto

Y si no estamos juntos caigo tan profundo

No sé mandar mi corazón

Porque el destino juega al darme algo perfecto

Y tener que conformarme a verlo desde lejos

Porque no me di cuenta que él era tan distinto

Que por su preferencia nunca se fijaría en mí

Vandaag wil ik hem zien, bij hem zijn is goed voor mij

Met hem heb ik kunnen leren delen met niets te verliezen

En ik zal wachten, ook al weet ik dat er iets in hem is dat me niet laat zien

Omdat het lot speelt door mij iets perfects te geven

En genoegen moeten nemen met het van een afstand zien

Omdat ik me niet realiseerde dat hij zo anders was

Dat hij bij voorkeur mij nooit zou opmerken

Ik heb altijd van zo iemand gedroomd en nu moet ik toegeven

Dat vandaag dat ik ontdekte dat het niet voor mij is, ik sterf ervoor

Ik wacht erop, ook al weet ik dat het anders is dan wat ik wil zien

Omdat het lot speelt door mij iets perfects te geven

En genoegen moeten nemen met het van een afstand zien

Omdat ik me niet realiseerde dat hij zo anders was

Dat hij bij voorkeur mij nooit zou opmerken

Als je me maar een teken geeft, heb ik niets anders nodig

Maar hij is zo anders

En als we niet samen zijn, val ik zo diep

Ik weet niet hoe ik mijn hart moet sturen

Omdat het lot speelt door mij iets perfects te geven

En genoegen moeten nemen met het van een afstand zien

Omdat ik me niet realiseerde dat hij zo anders was

Dat hij bij voorkeur mij nooit zou opmerken