Jimi - Mishima

Vam coincidir en un mirall

Et pintaves els ulls de carbó

Les finestres reflectien l’interior

D’aquell bar mentre lliscàvem nit avall

Val la pena celebrar-ho com cal, cambrer

Faci el favor de posar en fred el champagne

Ara hi corro, va dir ell molt fred amb l’afany

De tancar ràpid i baixar la persiana avall

Llavors vaig pensar que allò duraria per sempre

Llavors vaig pensar que jo, ja era el senyor

L’endemà volies anar a un centre comercial

Necessitaves un llit, una taula, un sofà

Em vas dir que era per tornar a començar

Mentre remuntàvem la rambla del Raval

Quan aquell gos lleig em va voler mossegar i

L’amo begut et va dir: el vull fer sacrificar

Em vas convèncer que te l’havies de quedar

I ja anant tu i jo, llit, gos, taula i sofà

Llavors vaig pensar que allò duraria per sempre

Llavors vaig pensar que jo, ja era el senyor

L’endemà al matí no eren ni les 7

Vaig pensar que eres tu amb el nas fred

I em llepava la cara però aquell alè

Era més aviat de gos mal nodrit i petaner

Vaig entendre que volia sortir

Però al carrer i sense corretja, va fugir

Per un moment casi segueixo el seu camí

Però el vaig atrapar i vam tornar junts al teu llit

Llavors vaig que allò duraria per sempre

Llavors vaig pensar que jo ja era el senyor

Ja era el senyor… del teu cor

We kwamen overeen in een spiegel

Je hebt je ogen geverfd met steenkool

De ramen weerspiegelden het interieur

Van die bar terwijl we door de nacht gleden

Het is de moeite waard om goed te vieren, ober

Doe het plezier van het koelen van de champagne

Nu ren ik daarheen, zei hij heel koel met gretigheid

Om snel te sluiten en de jaloezie te laten zakken

Toen dacht ik dat het voor altijd zou duren

Toen dacht ik dat ik al de meester was

De volgende dag wilde je naar een winkelcentrum

Je had een bed nodig, een tafel, een bank

Je vertelde me dat het was om opnieuw te beginnen

Terwijl we de Rambla del Raval opliepen

Toen die lelijke hond mij wilde bijten en

De dronken meester zei tegen je: ik wil hem laten offeren

Je overtuigde me ervan dat je het moest houden

En nu jij en ik, bed, hond, tafel en bank

Toen dacht ik dat het voor altijd zou duren

Toen dacht ik dat ik al de meester was

De volgende ochtend was het nog geen 7 uur

Ik dacht dat jij het was met de koude neus

En hij likte mijn gezicht maar die adem

Hij was meer een ondervoede en nukkige hond

Ik begreep dat hij eruit wilde

Maar op straat en zonder riem rende hij weg

Even volg ik bijna zijn pad

Maar ik ving hem op en we gingen samen terug naar je bed

Toen dacht ik dat dat voor altijd zou duren

Toen dacht ik dat ik al de meester was

Hij was al de heer... van je hart