Nostalgia - Mireille Mathieu

Una furtiva lágrima

Un leve roce la voz

Sombra fugaz que pasa

Y antiguas heridas de amor

Tiempo que siempre se va

Y que ya no volverá

Eso que llaman nostalgia

No es más que un duende

Huye de los espejos

Porque se quiere esconder

Huye de los relojes

Y vuelve suicida al ayer

Memoria que miente a la razón

Recuerdos que matan la ilusión

Duende que vendes pasión

No me engañes con nostalgia a mi corazón

Duende que vendes solo decepción

No me engañes con nostalgia a mi corazón ¡no!

Duende que vendes pasión

No me engañes con nostalgia a mi corazón ¡no!

Duende que vendes solo decepción

No me engañes con nostalgia a mi corazón

Een stiekeme traan

Een lichte aanraking van de stem

vluchtige schaduw die voorbijgaat

En oude liefdeswonden

Tijd die altijd gaat

En dat komt niet meer terug

wat ze nostalgie noemen

Hij is gewoon een goblin

weglopen van spiegels

omdat je je wilt verbergen

weglopen van klokken

En het keert suïcidaal terug naar gisteren

Geheugen dat liegt tegen de rede

Herinneringen die de illusie doden

elf je verkoopt passie

Houd me niet voor de gek met nostalgie naar mijn hart

Duende je verkoopt alleen teleurstelling

Bedrieg me niet met heimwee naar mijn hart, nee!

elf je verkoopt passie

Bedrieg me niet met heimwee naar mijn hart, nee!

Duende je verkoopt alleen teleurstelling

Houd me niet voor de gek met nostalgie naar mijn hart