Molière - Mireille Mathieu

Le fils du tapissier s’appelle Jean-Baptiste et il a décidéde devenir artiste

Au lieu d'être patron de quelques apprentis il sera simplement valet de comédie

Avec quelques copains commence l’aventure et tant pis si les planches les

tréteaux sont durs

On a le ventre vide et on a le c?"ur plein c’est toujours comme ça qu’on

devient comédien

Il a choisi son nom de guerre Molière

Mais ça peut coûter cher de faire des pirouettes ça mène quelques fois àla

prison pour dettes

Il en sort il s’enfuit direction le midi c’est la vie de tourner tragédies

comédies

Un jour entre deux scènes il se met àécrire et voilàqu'on le joue ils se

mettent àrire

Quand le rideau se lève un soir sur l'étourdi le public est heureux le public

applaudi

Et ils le saluent jusqu'àterre Molière

C’est alors que monsieur frère du roi s’en mêle et revoilàParis comme la vie

est belle

Alceste et Harpagon Scapin et ses amis ont la faveur des grands et l’amour des

petits

Si du côtéjardin on respire la gloire on a du côtécour les peines et les

déboires

Car il y a Tartuffe Armande est trop jolie cette mauvaise toux qui réveille la

nuit

Et ce malade imaginaire Molière

Un soir de février on a mis en cachette en terre non bénie la pauvre marionnette

Mais Alceste est montévers les cintres étoilés?

oùd'être comédien on est la

liberté

Ce fauteuil d’immortel que notre Académie lui avait refusépour cause de génie

Cela fait trois cents ans qu’au théâtre français on le garde pourtant mais

depuis lors jamais

Personne ne posa son derrière Molière

Sur ton fauteuil tricentenaire Molière

De zoon van de stoffeerder heet Jean-Baptiste en hij besloot kunstenaar te worden

In plaats van de baas te zijn van een paar leerlingen, zal hij gewoon een komische bediende zijn

Met wat vrienden begint het avontuur en jammer als de boards

schragen zijn moeilijk

We hebben een lege maag en we hebben een vol hart, zo doen we dat altijd

wordt acteur

Hij koos zijn nom de guerre Molière

Maar het kan duur zijn om een ​​pirouette te maken waar het soms toe leidt

schulden gevangenis

Hij komt naar buiten, hij vlucht naar de middag, het is het leven om tragedies te schieten

komedies

Op een dag tussen twee scènes begint hij te schrijven en hier spelen we hem ze

maak je aan het lachen

Als op een avond het doek opgaat, is het publiek blij het publiek

applaudisseerde

En ze groeten hem naar het land van Molière

Op dat moment raakt de broer van de koning erbij betrokken en is Paris weer als vanouds

is mooi

Alceste en Harpagon Scapin en zijn vrienden hebben de gunst van de groten en de liefde van

klein

Als we aan de tuinkant glorie ademen, hebben we aan de binnenplaatskant verdriet en

tegenslagen

Omdat er Tartuffe Armande is, is deze slechte hoest die de wakker maakt te mooi

nacht

En deze denkbeeldige patiënt Molière

Op een avond in februari verstopten we de arme pop in ongezegende grond

Maar Alceste ging naar de sterrenhangers?

waar zijn we een acteur

vrijheid

Deze onsterfelijke fauteuil die onze Academie hem wegens genialiteit had geweigerd

Het is echter al driehonderd jaar bewaard in het Franse theater, maar

sindsdien

Niemand zette hun achter Molière

Op je driehonderdjarige Molière-stoel