De Gaulle - Mireille Mathieu

De Gaulle, de Lille,

Le siècle va mourir tranquille.

De Gaulle, dix ans,

La France est douce en 1900.

Pendant que les autres garçons

vont jouer aux billes ou au ballon,

il sait déjà que son pays

un jour aura besoin de lui.

De Gaulle, de Londres:

«Français, la route sera longue.»

De Gaulle, 40,

une certaine idée qui chante.

Une poignée de marins bretons,

quelques soldats sans munitions,

et quatre notes de Beethoven,

et mille ans d’Histoire dans les veines.

De Gaulle, de Londres,

voix magique d’un autre monde.

De Gaulle, de Lille,

comme un naufragé dans son île.

On fait un sinistre procès,

à ce général sans étoile

mais quand de Gaulle parle aux Français

ils reconstruisent leurs cathédrales.

De Gaulle, de Londres,

d’Alger de Strasbourg et de Lille,

au creux de l’ombre,

au fond des chemins de l’exil.

Après les pistes de l’Afrique,

passant par dessus l’Amérique,

il était là une heure en avance

au rendez-vous de l’espérance.

De Gaulle de France,

De Gaulle de France.

De Gaulle, Rijsel,

De eeuw zal stilletjes sterven.

De Gaulle, tien jaar oud,

Frankrijk is zoet in 1900.

Terwijl de andere jongens

gaan knikkeren of ballen,

hij weet al dat zijn land

op een dag zal hij hem nodig hebben.

De Gaulle, uit Londen:

"Frans, de weg zal lang zijn."

De Gaulle, 40,

een bepaald idee dat zingt.

Een handvol Bretonse zeelieden,

sommige soldaten zonder munitie,

en vier noten van Beethoven,

en duizend jaar geschiedenis in de aderen.

De Gaulle, Londen,

magische stem uit een andere wereld.

De Gaulle, Rijsel,

als een schipbreukeling op zijn eiland.

We maken een grimmige proef,

aan deze sterloze generaal

maar wanneer de Gaulle met de Fransen spreekt?

ze herbouwen hun kathedralen.

De Gaulle, Londen,

uit Algiers uit Straatsburg en uit Lille,

in de holte van de schaduw,

op de paden van ballingschap.

Na de sporen van Afrika,

over Amerika gaan,

hij was er een uur te vroeg

op het rendez-vous van hoop.

De Gaulle van Frankrijk,

De Gaulle van Frankrijk.