Acropolis adieu - Mireille Mathieu

Ce soir le vent vient de la mer, septembre est là, l'été s’en va

Et le bonheur est éphémère comme les fleurs qui meurent déjà…

Acropolis adieu, adieu l’amour

Les roses blanches d’Athénée se sont fanées

On s’est aimés quelques jours, Acropolis adieu !

Ce soir, c’est notre dernier soir, demain matin, je partirai

Tu resteras dans ma mémoire comme un bonheur, comme un regret

Acropolis adieu, adieu l’amour

Les roses blanches d’Athénée se sont fanées

On s’est aimés quelques jours, Acropolis adieu !

Acropolis adieu !

Vanavond komt de wind uit de zee, September is hier, de zomer gaat

En geluk is vluchtig als bloemen die al aan het afsterven zijn...

Akropolis vaarwel, vaarwel liefde

De witte rozen van Athenaeum zijn verdord

We hielden een paar dagen van elkaar, Akropolis vaarwel!

Vanavond is onze laatste nacht, morgenochtend vertrek ik

Je blijft in mijn herinnering als een geluk, als een spijt

Akropolis vaarwel, vaarwel liefde

De witte rozen van Athenaeum zijn verdord

We hielden een paar dagen van elkaar, Akropolis vaarwel!

Vaarwel Akropolis!