Jerusalem - Anúna, Michael McGlynn

Jerusalem, our happy home

When shall we come to thee?

When shall our sorrows have an end?

Thy joys when shall we see?

They see no one that sent her there

Their palms spring from the ground

No tongue can tell, no heart can think

What joys do there abound

Forever more the trees bear fruit

And ever more they spring

And ever more the saints are glad

And ever more they sing

Fair Magdalene, she hath less moan

Likewise there she doth sing

The happy saints in harmony

Through every street doth ring

Fair Magdalene hath dried her tears

She’s seen no more to weep

Nor wet the ringlets of her hair

To wipe her savior’s feet

Jeruzalem, ons gelukkige thuis

Wanneer zullen we bij u komen?

Wanneer zal ons verdriet een einde hebben?

Uw vreugde wanneer zullen we zien?

Ze zien niemand die haar daarheen heeft gestuurd

Hun handpalmen springen uit de grond

Geen tong kan het zeggen, geen hart kan denken

Welke geneugten zijn er in overvloed

Voor altijd dragen de bomen vrucht

En steeds meer ontspringen ze

En steeds meer zijn de heiligen blij

En steeds meer zingen ze

Schone Magdalena, ze heeft minder gekreun

Evenzo daar zingt ze

De gelukkige heiligen in harmonie

Door elke straat rinkelt

Schone Magdalena heeft haar tranen gedroogd

Ze heeft niet meer gezien om te huilen

Noch de lokken van haar haar nat maken

Om de voeten van haar redder af te vegen