Listen Close - MC Frontalot

Frontalot is on appointment

to rock the microphone with a style that’s got disjointment.

Some point went out the window, got lost.

This MC is unwilling to absorb the cost.

I foster indignation,

don’t care if my lyrics are obtuse and yo I’m losing my hair.

And you don’t stare at the man on the bus who’s got the voices in his head.

If he led a life of reason, yo you know he would have said:

Listen close, listen close, listen close to the sound:

I don’t wanna be down, I don’t wanna be down.

I know what you’re thinking, you could sink into this state.

I suggest you plug—yes—your ears and concentrate.

Fate of the man who paid too much attention was the depths he plumbed.

Some dumb fate it was too, the way he succumbed.

Might have, um, imagined a world without despair,

and for that matter, I could keep my hair.

But beware:

some thoughts are fantasies and others cold hard facts.

Once you’ve given your attention, you can’t take it back.

And Frontalot comes talking in the oddest of ways

on the record that plays.

Never meant to order stays

of execution for the speedily dispatched.

Now the man on the bus repeating like a record with a scratch

his name and number, number, name and number, number name.

Suspect that if you ask him again he’ll tell you the same.

To the casual ear the words I say and sense do not endure an intersection.

To such a sentiment I stake objection.

Frontalot is op afspraak

om de microfoon te rocken met een stijl die onsamenhangend is.

Een punt ging uit het raam, verdwaald.

Deze MC is niet bereid om de kosten op zich te nemen.

Ik kweek verontwaardiging,

het maakt me niet uit of mijn teksten stompzinnig zijn en ik mijn haar verlies.

En je staart niet naar de man in de bus die de stemmen in zijn hoofd heeft.

Als hij een redelijk leven leidde, weet je dat hij zou hebben gezegd:

Luister aandachtig, luister aandachtig, luister aandachtig naar het geluid:

Ik wil niet down zijn, ik wil niet down zijn.

Ik weet wat je denkt, je zou in deze staat kunnen wegzakken.

Ik raad je aan om - ja - je oren in te pluggen en je te concentreren.

Het lot van de man die te veel aandacht schonk, was de diepten die hij groef.

Een dom lot was het ook, de manier waarop hij bezweek.

Had me een wereld zonder wanhoop kunnen voorstellen,

en trouwens, ik kon mijn haar houden.

Maar let op:

sommige gedachten zijn fantasieën en andere koude harde feiten.

Als je eenmaal je aandacht hebt gegeven, kun je het niet meer terugnemen.

En Frontalot komt op de vreemdste manieren praten

op de plaat die wordt afgespeeld.

Nooit bedoeld om verblijven te bestellen

van uitvoering voor de snel verzonden.

Nu herhaalt de man in de bus als een record met een kras

zijn naam en nummer, nummer, naam en nummer, nummer naam.

Vermoed dat als je het hem opnieuw vraagt, hij je hetzelfde zal vertellen.

Voor het gewone oor verdragen de woorden die ik zeg en voel geen kruising.

Tegen een dergelijk sentiment maak ik bezwaar.