Vila do Adeus - Maria Bethânia

Histórias que não contam mais

Quando o barco perde a praia

Quando tudo diz adeus

O céu desmaia, a luz do dia não raia

Pois se apaga a luz do céu

A dor se espraia feito pé de samambaia

E antes que a noite caia

Apaga a lua

E a saudade então flutua

Como bólido luzente

Dentro dela a gente vai

Histórias que não voltam mais

Quando os lenços cortam os laços

Num definitivo adeus

Nenhum abraço, nenhum sol nos olhos baços

Nem um traço, nem um véu

Apenas o silêncio e o som de Deus

Apenas o silêncio…

Verhalen die niet meer tellen

Wanneer de boot het strand verliest

als alles vaarwel zegt

De lucht valt flauw, het daglicht schijnt niet

Omdat het licht van de lucht is uitgeschakeld

De pijn verspreidt zich als een varen

En voordat de nacht valt

zet de maan uit

En het verlangen drijft dan

als een gloeiende bolide

Daarbinnen gaan we

Verhalen die nooit meer terugkomen

Wanneer de sjaals de veters doorknippen

in een laatste afscheid

Geen knuffels, geen zon in de doffe ogen

Geen spoor, geen sluier

Alleen stilte en het geluid van God

Gewoon zwijgen...