Último Desejo - Maria Bethânia

Nosso amor que eu não esqueço

E que teve o seu começo

Numa festa de São João

Morre, hoje, sem foguete

Sem retrato, sem bilhete

Sem luar e sem violão

Perto de você me calo

Tudo penso e nada falo

Tenho medo de chorar

Nunca mais quero seus beijos

Mas meu último desejo

Você não pode negar

Se alguma pessoa amiga

Pedir que você lhe diga

Se você me quer ou não

Diga que você me adora

Que você lamenta e chora

A nossa separação

Às pessoas que eu detesto

Diga sempre que eu não presto

Que meu lar é um botequim

Que eu arruinei sua vida

Que eu não mereço a comida

Que você pagou pra mim

Onze liefde die ik niet vergeet

En dat had zijn begin

Op een feest van Sint Jan

Sterft vandaag zonder raket

Geen portret, geen kaartje

Zonder maanlicht en zonder gitaar

Dicht bij jou, ik zwijg

Ik denk alles en ik zeg niets

Ik ben bang om te huilen

Ik wil je kussen nooit meer

Maar mijn laatste wens

je kunt niet ontkennen

Als een vriend

vraag je om het hem te vertellen

Of je me nu wilt of niet

Zeg dat je van me houdt

Dat je spijt hebt en huilt

onze scheiding

Aan de mensen die ik haat

Zeg altijd dat ik niet goed ben

Dat mijn huis een taverne is

Dat ik je leven heb verpest

Dat ik het eten niet verdien

dat je voor me hebt betaald