Schattenherz - Mantus

Ich wandre einsam durch nächt'gen Sternentraum

Keine Liebe ist mehr da um die Welt neu aufzubauen

Ein neuer Morgen mir mit seinem Erwachen droht

Doch ich schließe meine Augen und ich wünscht' ich wäre tot

Ein Hauch von Leere zieht bleich um diese Erd'

Keine Wahrheit scheint im Leben die meine Seele nährt

Wo blieb der Sinn den du mir einst geschenkt

Nun sind meine Blicke stumm und in Blut getränkt…

Schattenherz, Schattenherz

Totgeboren in meinem Schmerz

Wo Liebe nicht bestehen kann

Und Trauer mich zerstört

Ich wandre lautlos durch sternenlose Nacht

Ohne Furcht sind meine Augen, von der Sonne blind gemacht

Nur tausend Meilen mich von den Menschen trennt

Doch ich bleibe einfach stehen, denn ich weiß hier bin ich fremd

Nur letzte Sehnsucht noch rotiert in meinem Kopf

Doch kein Mut ist mir geblieben, sinke tiefer in das Loch

Blick ich zum Himmel wo dein Bild mir einst erschien

Seh ich nur die schwarzen Vögel nach Westen ziehen…

Ik dwaal eenzaam door nachtelijke sterrendromen

Er is geen liefde meer om de wereld te herbouwen

Een nieuwe ochtend bedreigt me met zijn ontwaken

Maar ik sluit mijn ogen en ik wou dat ik dood was

Een bleke adem van leegte beweegt rond deze aarde

Er schijnt geen waarheid in het leven die mijn ziel voedt

Waar is de betekenis die je me ooit gaf

Nu zijn mijn ogen stom en doordrenkt van bloed...

schaduwhart, schaduwhart

Doodgeboren in mijn pijn

Waar liefde niet kan bestaan

En verdriet maakt me kapot

Ik dwaal stil door de sterrenloze nacht

Mijn ogen zijn onverschrokken, verblind door de zon

Slechts duizend mijl scheidt mij van de mensen

Maar ik stop gewoon, want ik weet dat ik hier een vreemde ben

Alleen het laatste verlangen draait nog rond in mijn hoofd

Maar ik heb geen moed meer, zak dieper in het gat

Ik kijk omhoog naar de lucht waar jouw afbeelding ooit aan mij verscheen

Ik zie alleen de zwarte vogels migreren naar het westen...