Rosa Branca e Romã - Manaca

Hoje acordei com um imenso vazio que achei que não mais ia passar

Um estranho silêncio calava minha alma e amor que restou se sentiu

Violentado, roubado, cansado, amargurado por esperar…

Algo vindo de você

Percebi que desde o primeiro dia sua escolha já estava tomada

Seu destino não seria trocado pela promessa de algo melhor

Percebi que perante o fracasso nem mesmo o amor se faz de razão

Canto pra ti então…

Não olha pra mim, muda esse tom veste essa roupa e tira esse batom

Hoje encontrei com os meus conceitos e formas de entender a fé

Procurei entender onde havia errado… o porque haveria faltado

Honestidade da minha vida para comigo sempre tão fiel

Percebi então…

Percebi que desde o primeiro dia sua escolha já estava tomada

Seu destino não seria trocado pela promessa de algo melhor

Percebi que perante o fracasso nem mesmo o amor se faz de razão

Canto pra ti então…

Vandaag werd ik wakker met een immense leegte waarvan ik dacht dat die nooit meer weg zou gaan

Een vreemde stilte legde mijn ziel het zwijgen op en de liefde die overbleef werd gevoeld

Verkracht, beroofd, moe, verbitterd door het wachten...

iets dat van jou komt

Ik besefte dat vanaf dag één je keuze al gemaakt was

Je lot zou niet worden ingeruild voor de belofte van iets beters

Ik realiseerde me dat ondanks mislukkingen zelfs liefde niet goed is

Dus ik zing voor jou...

Kijk me niet aan, verander die toon, draag die outfit en doe die lippenstift uit

Vandaag kwam ik mijn concepten en manieren tegen om geloof te begrijpen

Ik probeerde te begrijpen waar ik fout was gegaan... waarom het ontbrak

Eerlijkheid van mijn leven jegens mij altijd zo trouw

Ik realiseerde me toen...

Ik besefte dat vanaf dag één je keuze al gemaakt was

Je lot zou niet worden ingeruild voor de belofte van iets beters

Ik realiseerde me dat ondanks mislukkingen zelfs liefde niet goed is

Dus ik zing voor jou...