Gaiola - Manaca

Hoje o dia nasceu do final, e a manhã se escureceu…

E quando deu meio dia, quanta lágrima corria

Nem deu pra dizer é carnaval

Mas em tempos de alegria nosso colchão se cobria

Das rosas vermelhas e carmim

E o verão, já está a passar, e ela não sai de lá…

Viveiro de um só

E o verão já está a passar e ela não sai de lá

Maldição que não desfaz

Olha a santa andorinha com se casto alvo ventre

Só faltam as estrelas, pro seu manto virar um pedaço do céu…

E o verde dos meus olhos, não tem mais o mesmo tom…

Tem a cor da bandeira, hasteada a meio mastro

Vandaag werd de dag vanaf het einde geboren, en de ochtend werd donker...

En toen het middag was, hoeveel tranen vloeiden er

Ik zou niet eens weten dat het carnaval is

Maar in tijden van vreugde bedekte ons matras zichzelf

Van rode en karmozijnrode rozen

En de zomer is al voorbij, en ze gaat daar niet weg...

Kwekerij van een

En de zomer is al voorbij en ze gaat niet weg

vloek die niet ongedaan wordt gemaakt

Kijk naar de heilige zwaluw met haar kuise witte buik

Alleen de sterren ontbreken, zodat je mantel een stuk van de hemel wordt...

En het groen van mijn ogen is niet langer dezelfde tint...

Het heeft de kleur van de vlag die halfstok hangt