Fangs - Man Man

And every time she tries to find

The kind of love that won’t leave her behind

She ends up feeling like some sort of shadow on the wall

Raised and braised on mysticism

Like Jesus flesh and cataclysmic

Punishment for following

The hunger her pleasure creates

She falls downstairs completely aware

It’ll tarnish her beauty beyond all repair

The bruises that blossom remind her she’s human

She hates that more than the fact

(So she)

She hides her fangs behind her back

She slips them in when no one’s watching

Pretends to laugh

At the boxes she’s been born in

She hides her fangs out in the open

Hoping somebody will steal them

And her

When she was young she held a fantasy

Of being the female Steve McQueen

Careening an ancient motorcycle

Through the throngs of those she hates

The spirit of sperm it haunts her thoughts

Like harnesses for golden swans

Her belly deserves a future much brighter

Than a hovel for a squatter

She chews her fingers down to the bone

Whenever she feels her life’s out of control

She plays the piano, it sounds like tornadoes

But who will tell her the truth?

(I won’t)

She hides her fangs behind her back

She slips them in when no one’s watching

Pretends to laugh

At the boxes she’s been born in

She hides her fangs out in the open

Hoping somebody will steal them

And her

Every time she tries to find

The kind of love that won’t leave her behind

She ends up feeling like some sort of shadow on the wall

And I wish that I could provide

The kind of weapons money don’t buy

Together we’d go hunting through

The hollows of our hearts

And kill the things that keep us down

And cut the strings to which our fears seem bound

You kiss the flicker of the flames that burn us out

From within

En elke keer dat ze probeert te vinden

Het soort liefde dat haar niet achterlaat

Ze voelt zich uiteindelijk als een soort schaduw op de muur

Opgevoed en gestoofd op mystiek

Zoals Jezus vlees en catastrofaal

Straf voor het volgen

De honger die haar plezier creëert

Ze valt volledig bewust naar beneden

Het zal haar schoonheid onherstelbaar aantasten

De blauwe plekken die bloeien herinneren haar eraan dat ze een mens is

Ze haat dat meer dan het feit

(Dus zij)

Ze verbergt haar tanden achter haar rug

Ze stopt ze erin als niemand kijkt

Doet alsof hij lacht

In de dozen waarin ze is geboren

Ze verbergt haar hoektanden in de open lucht

In de hoop dat iemand ze zal stelen

En zij

Toen ze jong was, had ze een fantasie

Van de vrouwelijke Steve McQueen zijn

Een oude motorfiets onderhouden

Door de menigte van degenen die ze haat

De geest van het sperma spookt door haar gedachten

Zoals harnassen voor gouden zwanen

Haar buik verdient een veel mooiere toekomst

Dan een krot voor een kraker

Ze bijt op haar vingers tot op het bot

Telkens wanneer ze voelt dat haar leven niet meer onder controle is

Ze speelt piano, het klinkt als tornado's

Maar wie zal haar de waarheid vertellen?

(Ik zal niet)

Ze verbergt haar tanden achter haar rug

Ze stopt ze erin als niemand kijkt

Doet alsof hij lacht

In de dozen waarin ze is geboren

Ze verbergt haar hoektanden in de open lucht

In de hoop dat iemand ze zal stelen

En zij

Elke keer dat ze probeert te vinden

Het soort liefde dat haar niet achterlaat

Ze voelt zich uiteindelijk als een soort schaduw op de muur

En ik wou dat ik kon bieden

Het soort wapens dat je niet kunt kopen

Samen gaan we op jacht

De holtes van ons hart

En dood de dingen die ons in de steek laten

En snijd de touwtjes door waaraan onze angsten gebonden lijken te zijn

Je kust de flikkering van de vlammen die ons uitbranden

Van binnenuit