Domingo - Maga

Poco tardó

En darse cuenta de que a su alrededor

No había nada que estorbara su sombra

Pronto sintió

Envidia y celos de esa puesta de sol

No había nadie como él

Escapó de un lugar

Donde el domingo es un día más

Una mota en el polvo

Ahora quién le puede agarrar las manos

Quién se atrave a volver de nuevo

Quién le ha visto dar el gran salto

Quién querría llegar tan lejos

Y de aquel verano

Olvidó el nombre

Perdió la prisa

Pasó de largo

No queda en sus pies

Memoria de sus pasos

Ahora quién le puede agarrar las manos

Quién se atrave a volver de nuevo

Quién le ha visto dar el gran salto

Quién querría llegar tan lejos

Ahora quién me puede agarrar las manos

Quién me ha visto dar el gran salto

Quién me vio caer al suelo

Levantarme y alzar el vuelo

Quién me ha visto dar el gran salto

Quién se atreve a nacer de nuevo

weinig genomen

In het besef dat om je heen

Niets stond zijn schaduw in de weg

al snel gevoeld

Afgunst en jaloezie van die zonsondergang

er was niemand zoals hij

ontsnapt uit een plaats

Waar zondag een andere dag is

Een stipje in het stof

Wie kan nu haar handen vasthouden

Wie durft nog een keer terug te komen

Wie heeft hem de grote sprong zien wagen

Wie zou zo ver willen gaan

En van die zomer

ben de naam vergeten

de drukte verloren

gepasseerd door

Het blijft niet op je benen staan

Geheugen van uw stappen

Wie kan nu haar handen vasthouden

Wie durft nog een keer terug te komen

Wie heeft hem de grote sprong zien wagen

Wie zou zo ver willen gaan

Wie kan mijn handen nu vasthouden

Wie heeft mij de grote sprong zien wagen

Die me op de grond zag vallen

Sta op en vlieg

Wie heeft mij de grote sprong zien wagen

Wie durft opnieuw geboren te worden