En Mi Honor - Maga

Casi nunca sopla el viento así

Que me peine el descontento de verme aquí

Sé que más pronto que tarde veré caer

El telón y el escenario conmigo arder

¿Y qué si sólo me quedas tú?

¿Y qué?

¿Por qué lo tengo que agradecer?

¿Por qué?¿Y qué?

Si soy un avaro

Y hasta el dolor lo quiero sólo por mí

Para mí

El desfile de los cuervos será en mi honor

Hasta que me aguante el cuerpo podrido al sol

Y aunque no tengo argumentos, sería feliz

Si ni a mi boda ni a mi entierro queréis venir

Porque el brillo no era más que del puñal

La luz que vendíais me diréis después que me la inventaba

Y sí, quizás fue así, fue así

Zo waait de wind bijna nooit

Laat de onvrede om me hier te zien mijn haar kammen

Ik weet dat ik vroeg of laat de herfst zal zien

Het gordijn en het podium branden met mij mee

En wat als ik alleen jou heb?

En?

Waar moet ik je voor bedanken?

Waarom, wat dan?

als ik een vrek ben

En zelfs de pijn wil ik alleen voor mij

Voor mij

De parade van kraaien zal ter ere van mij zijn

Tot mijn verrotte lichaam in de zon draagt

En hoewel ik geen argumenten heb, zou ik gelukkig zijn

Als je niet naar mijn bruiloft of mijn begrafenis wilt komen

Omdat de helderheid alleen van de dolk kwam

Het licht dat je hebt verkocht, vertel je me later dat ik het heb uitgevonden

En ja, misschien was het zo, zo was het