Спалят меня - Мафик

Грустью затравленный,

В розыск объявленный,

На свитерке твоём,

Спрячусь катышком,

Будет тоска шмонать,

Где он пропал опять?

А я с душой моей… рядышком.

Брошу по ветру стих,

Нежностью рук твоих,

Вытравлю интерес-

«Что там в прикупе?»

Лягу, малыш, на дно,

Зная, что всё равно,

Спалят хандра с тоской… выкупят.

По куражам, от прихода весеннего,

Спалят меня, спалят меня.

По кораблям, из ошибок сколоченым,

По чудесам, для тебя замороченым,

Спалят меня, спалят меня.

Паенькой притворюсь,

Хавайте, всё, сдаюсь!

Выпьем, ништяк поспел

Спотыкач!

Свалятся как один,

В лёжку хандра и сплин,

А я опять к тебе,

Спрячь меня, спрячь.

По куражам, от прихода весеннего,

Спалят меня, спалят меня.

По кораблям, из ошибок сколоченым,

По чудесам, для тебя замороченым,

Спалят меня, спалят меня.

Achtervolgd door verdriet,

Op de gezochte lijst,

Op je trui

Ik zal me verstoppen in een spoel

Er zal melancholie zijn,

Waar is hij ook weer verdwenen?

En ik, met mijn ziel ... zij aan zij.

Ik zal een vers in de wind gooien,

De tederheid van je handen

Ik verlies interesse

"Wat zit er in de afkoop?"

Ik ga liggen, schat, tot op de bodem,

Wetende dat het allemaal hetzelfde is

Ze zullen de blues verbranden met melancholie... ze zullen ze vrijkopen.

Door moed, vanaf de komst van de lente,

Verbrand mij, verbrand mij.

Door schepen, in elkaar geslagen door fouten,

Door wonderen, verward voor jou,

Verbrand mij, verbrand mij.

Ik doe alsof ik een dwaas ben

Hawai, alles, ik geef me over!

Laten we drinken, nishtyak gerijpt

Spotykach!

Val neer als één

In bedblues en milt,

En ik ben terug bij jou

Verberg me, verberg me

Door moed, vanaf de komst van de lente,

Verbrand mij, verbrand mij.

Door schepen, in elkaar geslagen door fouten,

Door wonderen, verward voor jou,

Verbrand mij, verbrand mij.