No One - Luis Eduardo Aute

Me pongo a recordar y me apalanco

Y me olvido de todo y de la cena

Qué guapa estabas con aquel pijama blanco

Y el collar de coral, tú, tan morena

Qué guapa estabas también sin el pijama

Y el collar de coral, tú, tan desnuda…

Y tu cama, dios mío, aquella cama…

Y tu cuerpo, y, dios mío, aquella duda

«Pero papá, ¿no ibas a hacer una tortilla?»

«Ya voy, hijos, ya voy, que ya me arranco»

Y mi sentido del deber me maravilla…

Y qué guapa estabas con aquel pijama blanco

Qué guapa estabas también sin el pijama

Y el collar de coral, tú, tan desnuda…

Y tu cama, dios mío, aquella cama…

Eras como el amor, no cabe duda

Me pongo a recordar y me apalanco

Y me olvido de todo y de la cena

Qué guapa estabas con aquel pijama blanco…

Eras como el amor, otra condena

«Pero papá, ¿no ibas a hacer una tortilla?»

«Ya voy, hijos, ya voy, que ya me arranco»

Y mi sentido del deber me maravilla…

Y me pongo a pensarlo y me apalanco

Qué guapa estabas sin aquel pijama blanco…

«¡Pero Papá!»

Ik begin me te herinneren en ik maak gebruik van

En ik vergeet alles en het avondeten

Wat was je mooi met die witte pyjama

En de koraalketting, jij, zo donker

Wat was je ook mooi zonder pyjama

En de koraalketting, jij, zo naakt...

En jouw bed, mijn God, dat bed...

En je lichaam, en, mijn God, die twijfel

'Maar pap, ging je geen omelet bakken?'

"Ik kom, kinderen, ik kom, ik begin al"

En mijn plichtsbesef verbaast me...

En wat was je mooi in die witte pyjama

Wat was je ook mooi zonder pyjama

En de koraalketting, jij, zo naakt...

En jouw bed, mijn God, dat bed...

Je was als liefde, zonder twijfel

Ik begin me te herinneren en ik maak gebruik van

En ik vergeet alles en het avondeten

Wat zag je er mooi uit in die witte pyjama...

Je was als liefde, nog een zin

'Maar pap, ging je geen omelet bakken?'

"Ik kom, kinderen, ik kom, ik begin al"

En mijn plichtsbesef verbaast me...

En ik begin erover na te denken en ik maak gebruik van

Wat was je mooi zonder die witte pyjama...

"Maar papa!"