Irreversiblemente - Luis Eduardo Aute

Irreversiblemente me elige

La caída

Cada vez que intento, junto a ti

Resucitar

Remuevo el alma, impulso latidos

Persigo a ciegas la alta luz

Que un día, ¿cuándo fue?

Diseminó

Sobre nuestras almas su hálito

Divino

Pero son en vano mis aspavientos

Amadísimo cuerpo del alma…

Caigo siempre, irreversiblemente

Como un cometa caigo

A las cenizas dispersas

De tu anatomía

A los mismísimos restos

De aquel infierno, ya extinguido

Que también una noche

¿cuándo fue?

Logró fundir nuestros cuerpos

Transfigurados

onomkeerbaar voor mij kiezen

De val

Elke keer als ik het probeer, naast jou

herrijzen

Ik roer de ziel, ik duw hartslagen

Ik achtervolg blindelings het hoge licht

Die ene dag, wanneer was het?

spreiding

Op onze zielen zijn adem

Goddelijk

Maar mijn gedoe is tevergeefs

Liefste lichaam van de ziel...

Ik val altijd onomkeerbaar

Als een komeet val ik

Naar de verstrooide as

van je anatomie

tot de overblijfselen

Uit die hel, al uitgestorven

ook een nacht

wanneer het was?

erin geslaagd om onze lichamen te smelten

getransformeerd