Eiszeit - Julian Williams, Haftbefehl

Verbittert

Nicht mehr

Verwittert

Nicht mehr

Verleugnet

So sehr

Und alles schien so richtig, nichts sonst wichtig

Funken, der ein' glauben lässt

Die Flamme sie erlischt nicht, wenn Liebe sich mit Licht mischt

Und Hoffnung dich vertrauen lässt

Doch wieder bleibt nur Eiszeit

Wenn alles um dich einschneit

Und wieder bleibt nur Eiszeit

Du erfrierst, du erfrierst

Wenn alles um dich einschneit

Verzweifelt

So leer

Gezeichnet

So leer

Allein sein

So sehr

Und alles scheint so Lichtblick

Zustand Blitzlicht

Alles gleicht 'nem Sonnenmeer

Jeder Zweifel nichtig

Schweben und das richtig

Und das Herz ist tonnenschwer

Und wieder bleibt nur Eiszeit

Wenn alles um dich einschneit

Und wieder bleibt nur Eiszeit

Du erfrierst, du erfrierst

Wenn alles um dich einschneit

Eisblumen auf der Haut

Reglos und taub

Es schneit wenn du weinst

bitter

Niet meer

verweerd

Niet meer

Geweigerd

Zo veel

En alles leek zo goed, niets anders belangrijk

Vonk die doet geloven

De vlam gaat niet uit als liefde zich vermengt met licht

En hoop maakt je vertrouwen

Maar nogmaals, alleen de ijstijd blijft over

Als alles om je heen sneeuwt

En weer blijft alleen de ijstijd over

Je bevriest, je bevriest

Als alles om je heen sneeuwt

Wanhopig

Zo leeg

Getrokken

Zo leeg

Alleen zijn

Zo veel

En alles lijkt zo een sprankje hoop

status zaklamp

Alles is als een zee van zonneschijn

Enige twijfel ongeldig

Zweven en het goed doen

En het hart is zwaar

En weer blijft alleen de ijstijd over

Als alles om je heen sneeuwt

En weer blijft alleen de ijstijd over

Je bevriest, je bevriest

Als alles om je heen sneeuwt

Vorstbloemen op de huid

Bewegingloos en gevoelloos

Het sneeuwt als je huilt