Prisma Noir - João Bosco

Ah, prisma noir

Íris de fúnebre olhar vagões a vazar

Dourados no breu

Delírio meu farpas lascar

Ah, ver crepitar

Gotas de fogo no ar valsar no salão

Pés a deslizar

Pela ilusão de imaginar

Corvos no altar

Círios azuis cheiro de luz

A cruz daqui

Prisma noir me faz sorrir

Quanto mais sangue

Me escorre das veias

Mais sangue eu tenho pra dar

Quanto mais torpe

O cantar das sereias

Mais cândido eu posso escutar

Voar feito pavão

Ou carcará tanto se dá

Virar mundo às avessas com lances de olhar

Só pra dizer que prazer

Hoje as nuvens

Fazem teatro no céu pra mim

oh prisma noir

Begrafenisiris kijken naar lege wagons

Edel goud

Delirium mijn weerhaken chip

Oh, zie het knetteren

Druppels vuur in de lucht walsen in de hal

voeten om te glijden

Door de illusie van verbeelding

kraaien bij het altaar

Blauwe kaarsen ruiken naar licht

Het kruis hier

Prism noir maakt me aan het lachen

hoe meer bloed

vloeit uit mijn aderen

Ik moet nog meer bloed geven

hoe onhandiger

Het zingen van de sirenes

Hoe openhartiger ik kan horen

vlieg als een pauw

Of auto auto zoveel als je geeft

Zet de wereld op zijn kop met blikken

Gewoon om te zeggen wat een genot

Vandaag de wolken

Ze maken theater in de hemel voor mij