Enough - Jesse Ruben

Ain’t been sleepin much lately

All the walls are talking crazy

I’m not proud to say it out loud, but maybe

I miss you

Couldn’t give up the one that I was close to

Couldn’t let go even though I chose to

And I won’t brag, or wave a white flag, like some do

But I miss you

Now I’m stuck to these sheets, in the bed we used to share

These chains on my feet, are the ones you made me wear

Feelin incomplete, and I doubt that you still care, but its been rough

But I’m enough

I drove past our old apartment

A broken glass is how it started

Since you left, catchin my breath is harder

And I miss you

So I’m all alone in my basement

And a dial tone won’t help erase it

It’s my turn I guess I should learn, to face it

And I miss you

Now I’m stuck to these sheets, in the bed we used to share

These chains on my feet, are the ones you made me wear

Feelin incomplete, and I doubt that you still care, but its been rough

But I’m enough

Ik heb de laatste tijd niet veel geslapen

Alle muren praten gek

Ik ben niet trots om het hardop te zeggen, maar misschien

Ik mis jou

Ik kon degene waar ik dicht bij stond niet opgeven

Kon het niet loslaten, ook al heb ik ervoor gekozen

En ik zal niet opscheppen of met een witte vlag zwaaien, zoals sommigen doen

Maar ik mis jullie

Nu zit ik vast aan deze lakens, in het bed dat we vroeger deelden

Deze kettingen aan mijn voeten, zijn degene die je me liet dragen

Voel me onvolledig, en ik betwijfel of het je nog steeds kan schelen, maar het was zwaar

Maar ik ben genoeg

Ik reed langs ons oude appartement

Een gebroken glas is hoe het begon

Sinds je weg bent, is het moeilijker om op adem te komen

En ik mis je

Dus ik ben helemaal alleen in mijn kelder

En een kiestoon helpt niet om het te wissen

Het is mijn beurt, ik denk dat ik moet leren, om het onder ogen te zien

En ik mis je

Nu zit ik vast aan deze lakens, in het bed dat we vroeger deelden

Deze kettingen aan mijn voeten, zijn degene die je me liet dragen

Voel me onvolledig, en ik betwijfel of het je nog steeds kan schelen, maar het was zwaar

Maar ik ben genoeg