Vancouver - Jeff Buckley

lady, all the troubles are my fright, i disgust you.

feel the power.

you cut the truth into you.

why?

do you think id hidden out?

on this rely i could kiss you, with lines of escape in my mouth.

please let me bring back these gifts of mine to the woman.

his eyes shined on my back as I slept and knew you.

you didn’t leave it all.

you made an even call.

my belly released the stars and tears between the scars.

ooooh.

i’m your failed husband contender,

im your loan shark of bliss.

this dream you’ve ridden on turns your world to explosions

you need to be alone to heal this bleeding stone.

now, smell the rain of london, it still insists

that we bed for our purity

as if we are pure in the rain of our contentment

as if i can think of this no more.

dame, alle problemen zijn mijn schrik, ik walg van je.

voel de kracht.

je snijdt de waarheid in je.

waarom?

denk je dat id verborgen is?

op dit vertrouwen zou ik je kunnen kussen, met ontsnappingslijnen in mijn mond.

laat me alstublieft deze geschenken van mij terugbrengen naar de vrouw.

zijn ogen straalden op mijn rug terwijl ik sliep en je kende.

je hebt niet alles achtergelaten.

je hebt gelijk gebeld.

mijn buik liet de sterren los en tranen tussen de littekens.

oooh.

ik ben je mislukte echtgenoot-mededinger,

ik ben uw woekeraar van gelukzaligheid.

deze droom waarop je hebt gereden verandert je wereld in explosies

je moet alleen zijn om deze bloedende steen te genezen.

nu, ruik de regen van Londen, het staat er nog steeds op

dat we slapen voor onze zuiverheid

alsof we puur zijn in de regen van onze tevredenheid

alsof ik dit niet meer kan bedenken.