Manhã - Janeiro

Roubas tempo ao dia com uma noite que não precisas

Tens a cabeça a latejar com discursos confusos

Tens pouco espaço para tratar de assuntos difusos

Perdes horas a falar com estranhos e improvisas

Há milhares de livros na estante que tu queres ler

Na esperança de inspiração que tu precisas p’ra escrever

O vinho espera no copo e rouba a vontade de fazer

Entre falar e beber há sempre tempo para viver

Mas é no tempo que há entre o copo e o cigarro

Ganhas ao frio e olhas p’ra lua

É esse o tempo em que procuras o momento em que te agarro

E ponho a boca em frente à tua

E digo que está quase a acabar

Esta noite que é mais dia a começar

Esta noite que é mais dia a começar

Esta noite que é mais dia a começar

Je steelt tijd van de dag met een nacht die je niet nodig hebt

Je hoofd bonst van verwarrende toespraken

Je hebt weinig ruimte om met diffuse zaken om te gaan

Je verspilt uren aan praten met vreemden en improviseren

Er staan ​​duizenden boeken op de plank die je wilt lezen

Hopend op de inspiratie die je nodig hebt om te schrijven

De wijn wacht in het glas en steelt het verlangen om te doen

Tussen praten en drinken is er altijd tijd om te leven

Maar het zit in de tijd tussen het glas en de sigaret

Je wint in de kou en kijkt naar de maan

Dat is de tijd waar je naar op zoek bent, het moment dat ik je vasthoud

En ik zette mijn mond voor de jouwe

En ik zeg dat het bijna voorbij is

Deze nacht, wat een andere dag is om te beginnen

Deze nacht, wat een andere dag is om te beginnen

Deze nacht, wat een andere dag is om te beginnen