Desencanto - Janeiro

Não me deixes cá ficar, que o tempo que já deixaste passar

Reflete muito acerca da tua personalidade

E da tua verbalidade não tenho nada a afirmar

Não escreves poemas, mas citas Pessoa a bailar

Às vezes dizes tanta merda

Embora não saiba viver sem ti

Acho que sais fora de mim

Então fazemos assim

Não entendes que o meu desencanto

Reside em não estares aqui

E tu sentada em casa, descansada

Não tanto a escrever, mas mais a ler

Tu despreocupada com a figura que dizes ter

E nem num momento em mim o pensamento

Às vezes dizes tanta merda

Embora não saiba viver sem ti

Acho que sais fora de mim

Então fazemos assim

Não entendes que o meu desencanto

Reside em não estares aqui

Para ti cá estou eu mais uma vez

Impotente a escrever sem poder te tocar

Nem pensar, só porque continuas a teimar

Que esta cidade não é de apaixonar

Às vezes dizes tanta merda

Embora não saiba viver sem ti

Acho que sais fora de mim

Então fazemos assim

Não entendes que o meu desencanto

Reside em não estares aqui

Aqui, aqui, aqui, aqui…

Laat me hier niet achter, want de tijd die je al voorbij hebt laten gaan

Reflecteer veel op je persoonlijkheid

En uw verbaliteit heb ik niets te zeggen

Je schrijft geen gedichten, maar je citeert de dans van Pessoa

Soms zeg je zoveel onzin

Hoewel ik niet weet hoe ik zonder jou moet leven

Ik denk dat je gek bent

Dus doen we het zo

Begrijp je niet dat mijn ontgoocheling

Ligt in het niet hier zijn

En jij die thuis zat, rustte uit

Niet zozeer om te schrijven, maar meer om te lezen

Je bent zorgeloos met het figuur dat je beweert te hebben

En geen moment kwam de gedachte in me op

Soms zeg je zoveel onzin

Hoewel ik niet weet hoe ik zonder jou moet leven

Ik denk dat je gek bent

Dus doen we het zo

Begrijp je niet dat mijn ontgoocheling

Ligt in het niet hier zijn

Voor jou, hier ben ik nog een keer

Machteloos om te schrijven zonder je te kunnen aanraken

Echt niet, alleen maar omdat je koppig blijft

Dat deze stad niet om verliefd op te worden is

Soms zeg je zoveel onzin

Hoewel ik niet weet hoe ik zonder jou moet leven

Ik denk dat je gek bent

Dus doen we het zo

Begrijp je niet dat mijn ontgoocheling

Ligt in het niet hier zijn

Hier, hier, hier, hier...