Tereza e tomás - Janeiro

De Tereza e Tomás ninguém podia prever

Que ambos se tornassem no que nenhum queria parecer

Até que enfim com esse preceito

E todo esse jeito de parecer não querer saber

Tomás despede-se do emprego sem nunca se preocupar

Lava janelas para com a razão ficar

E mesmo assim com esse efeito

E esse defeito de humano ser

Tereza sabia demais

Tereza sabia demais

Ela sabia demais para si

Entre Tereza e Sabina Tomás não sabia escolher

Se era o peso, a leveza, a compaixão ou o prazer

Até que então escolhe o conceito

Onde o peso não é defeito e decide conhecer

Tomás queria demais

Ele queria demais

Ele queria demais para si

Instrumental

Tomás é Sabina, mas nunca a teria na mão

Tereza é Franz, sem Tomás para a fundição

Mas é curioso que com estas rebelias

Discussões dentro de dicotomias, se descobre o ser

Ninguém quer não ser mais

Tereza queria demais

Ele sabia demais para si

Van Tereza en Tomás kon niemand voorspellen

Dat beiden werden zoals geen van beiden eruit wilde zien

Eindelijk met dit voorschrift

En deze hele manier van lijken om het niet te willen weten

Tomás zegt zonder zorgen zijn baan op

Wast ramen met een reden om te blijven

En zelfs met dit effect

En dit gebrek aan mens-zijn

Teresa wist te veel

Teresa wist te veel

Ze wist te veel voor zichzelf

Tussen Tereza en Sabina Tomás wist hij niet hoe hij moest kiezen

Of het nu het gewicht, de lichtheid, het medeleven of het plezier was

Kies tot die tijd het concept

Waar het gewicht geen defect is en besluit het te weten

Tomás wilde te veel

hij wilde teveel

Hij wilde teveel voor zichzelf

Instrumentaal

Tomás is Sabina, maar hij zou haar nooit in zijn hand houden

Tereza is Franz, zonder Tomás voor de gieterij

Maar het is merkwaardig dat met deze opstanden

Discussies binnen dichotomieën, men ontdekt het wezen

Niemand wil meer zijn

Tereza wilde te veel

Hij wist te veel voor zichzelf