Desapego - Janeiro

Eu sei que não sou fácil de entender

Que acabo sempre por perder a discussão

Eu sei que tenho tudo à flor da pele

Que tenho um jeito que apela a emoção

E tu que acabas sempre por voltar

Um dia havias de largar a minha mão

Adeus, nunca mais olhas para trás

Amor, só quero que tenhas paz

Que a dor diminua a cada passo

Até já não haver espaço

Nem rancor

Eu sei que eu não sou fácil de aturar

Se eu estou a rir e a chorar sem razão

Eu sei podia ter sido melhor

Mas também sei que há bem pior que a solidão

E tu que acabas sempre por voltar

Um dia havias de largar a minha mão

Adeus, nunca mais olhas para trás

Amor, só quero que tenhas paz

Que a dor diminua a cada passo

Até já não haver espaço

Nem rancor

Que eu nunca tive a melhor atitude

Que a fuga parece coisa de miúdo mas

Correr alimenta a saúde

E eu sou honesto em tudo

Diz-me então quem é criança e o graúdo

Eu não quero ser rude

Baby eu só queria estar contigo, viajar contigo

Mas que às vezes tu não fosses tu

Mas esse é o verdadeiro perigo

Se é tão falso eu não consigo

E se é verdade eu fico nu

Antes não tinha a noção

Do quanto é em vão ter a razão do meu lado

Mas sabes amor que eu já tinha três faces

E estava a ficar bem quadrado

E eu não queria isso para nós (lógico)

Quando tínhamos uma só voz (ótimo)

Eu não queria dizer que era utópico

Mas eu tive que te deixar tipo ópio (óbvio)

E tu que acabas sempre por voltar

Um dia havias de largar a minha mão

Adeus

Ik weet dat ik niet gemakkelijk te begrijpen ben

Dat ik uiteindelijk altijd de discussie verlies

Ik weet dat ik alles onder de huid heb

Dat ik een manier heb die emotie aanspreekt

En jij die altijd terugkomt

Op een dag zou je mijn hand loslaten

Vaarwel, kijk nooit achterom

Schat, ik wil gewoon dat je vrede hebt

Moge de pijn bij elke stap afnemen

Tot er geen plaats meer is

noch wrok

Ik weet dat ik niet gemakkelijk in de omgang ben

Als ik lach en huil zonder reden

Ik weet dat het beter had gekund

Maar ik weet ook dat er veel erger is dan eenzaamheid

En jij die altijd terugkomt

Op een dag zou je mijn hand loslaten

Vaarwel, kijk nooit achterom

Schat, ik wil gewoon dat je vrede hebt

Moge de pijn bij elke stap afnemen

Tot er geen plaats meer is

noch wrok

Dat ik nooit de beste houding had

Dat de ontsnapping een kinderding lijkt, maar

Hardlopen voedt je gezondheid

En ik ben eerlijk over alles

Vertel me dan wie een kind en een senior is

Ik wil niet onbeleefd zijn

Schat, ik wilde gewoon bij je zijn, met je reizen

Maar dat je soms niet jezelf was

Maar dit is het echte gevaar

Als het zo nep is, kan ik het niet

En als het waar is, ga ik naakt

Vroeger had ik geen idee

Hoe nutteloos is het om de rede aan mijn kant te hebben

Maar weet je, liefje, dat ik al drie gezichten had

En het werd erg vierkant

En dat wilde ik niet voor ons (natuurlijk)

Toen we één stem hadden (geweldig)

Ik bedoelde niet te zeggen dat het utopisch was

Maar ik moest je verlaten als opium (duidelijk)

En jij die altijd terugkomt

Op een dag zou je mijn hand loslaten

Tot ziens