J'em apelle - Jacques Brel

J’en appelle aux maisons

Écrasées de lumière

J’en appelle aux amours

Que chantent les rivières

A l'éclatement bleu

Des matins de printemps

A la force jolie des filles

Qui ont vingt ans

A la fraicheur certaine

D’un vieux puit de désert

A l'étoile qu’attend

Le vieil homme qui se perd

Pour que monte de nous

Et plus fort qu’un désir

Le désir incroyable

De se vouloir construire

En se désirant faible

Et plutôt qu’orgueilleux

En se désirant lâche

Plutôt que monstrueux

J’en appelle à ton rire

Que tu croques au soleil

J’en appelle à ton cri

À nul autre pareil

Au silence joyeux

Qui parle doucement

A ces mots que l’on dit

Rien qu’en se regardant

A la pesante main

De notre amour sincère

A nos vingt ans trouvés

À tout ce qu’ils espèrent

Pour que monte de nous

Et plus fort qu’un désir

Le désir incroyable

De se vouloir construire

En préférant plutôt

Que la gloire inutile

Et le bonheur profond

Et puis la joie tranquille

J’en appelle aux maisons

Écrasées de lumière

J’en appelle à ton cri

À nul autre pareil

ik roep de huizen aan

Verpletterd met licht

ik roep om liefde

Wat de rivieren zingen

Bij de blauwe burst

lente ochtenden

Tot de mooie kracht van meisjes

die twintig jaar oud zijn?

Met zekere frisheid

Uit een oude woestijnbron

Naar de ster die wacht

De oude man die verdwaalt

Dus dat stijgt van ons op

En sterker dan een verlangen

Het ongelooflijke verlangen

willen bouwen

Door zichzelf zwak te wensen

En in plaats van trots

Verlangend om een ​​lafaard te zijn

In plaats van monsterlijk

Ik doe een beroep op je lach

Dat je bijt in de zon

Ik roep je huil op

zoals geen ander

In vreugdevolle stilte

wie praat zacht

Op deze woorden die worden gezegd

Gewoon naar elkaar kijken

In de zware hand

Van onze oprechte liefde

Naar onze gevonden twintig jaar

Aan iedereen die ze hopen

Dus dat stijgt van ons op

En sterker dan een verlangen

Het ongelooflijke verlangen

willen bouwen

Liever liever

Dan nutteloze glorie

En diep geluk

En dan stille vreugde

ik roep de huizen aan

Verpletterd met licht

Ik roep je huil op

zoals geen ander