Fernand - Jacques Brel

Dire que Fernand est mort

Dire qu’il est mort Fernand

Dire que je suis seul derrière

Dire qu’il est seul devant

Lui dans sa dernière bière

Moi dans mon brouillard

Lui dans son corbillard

Moi dans mon désert

Devant y a qu’un cheval blanc

Derrière y a que moi qui pleure

Dire qu’a même pas de vent

Pour agiter mes fleurs

Moi si j'étais l’bon Dieu

Je crois qu’j’aurais des r’mords

Dire que maintenant il pleut

Dire que Fernand est mort

Dire qu’on traverse Paris

Dans le tout p’tit matin

Dire qu’on traverse Paris

Et qu’on dirait Berlin

Toi, toi, toi tu sais pas

Tu dors mais c’est triste à mourir

D'être obligé d’partir

Quand Paris dort encore

Moi je crève d’envie

De réveiller des gens

J’t’inventerai une famille

Juste pour ton enterrement

Et puis si j'étais l’bon Dieu

Je crois qu’je serais pas fier

Je sais, on fait c’qu’on peut

Mais y a la manière

Tu sais, je reviendrai

Je reviendrai souvent

Dans ce putain de champ

Où tu dois t’reposer

L'été, j’te f’rai de l’ombre

On boira du silence

A la santé d’Constance

Qui s’en fout bien d’ton ombre

Et puis les adultes sont tellement cons

Qu’ils nous feront bien une guerre

Alors je viendrai pour de bon

Dormir dans ton cimetière

Et maintenant bon Dieu

Tu vas bien rigoler

Et maintenant bon Dieu

Et maintenant j’vais pleurer

Om te zeggen dat Fernand dood is

Om te zeggen dat hij dood is Fernand

Zeg dat ik alleen achter ben

Om te zeggen dat hij alleen vooraan staat

Hij in zijn laatste biertje

Ik in mijn mist

Hij in zijn lijkwagen

Ik in mijn woestijn

Verderop is er alleen een wit paard

Achter ben ik alleen aan het huilen

Zeg dat er niet eens wind is

Om met mijn bloemen te zwaaien

Ik als ik de goede Heer was

Ik denk dat ik spijt zou hebben

Zeg nu dat het regent

Om te zeggen dat Fernand dood is

Zeg dat we Parijs doorkruisen

In de zeer vroege ochtend

Zeg dat we Parijs doorkruisen

En hoe het eruit ziet in Berlijn

Jij, jij, jij weet het niet

Je slaapt, maar het is triest om voor te sterven

Gedwongen worden om te vertrekken

Als Parijs nog slaapt

Ik, ik ga dood

mensen wakker maken

Ik zal een familie voor je uitvinden

alleen voor je begrafenis

En als ik dan de goede Heer was

Ik denk niet dat ik trots zou zijn

Ik weet het, we doen wat we kunnen

Maar er is de weg

Je weet dat ik terug zal zijn

Ik zal vaak terugkomen?

In dit verdomde veld

waar je moet rusten

In de zomer zal ik je in de schaduw stellen

We zullen stilte drinken

Proost op Constance

Wie geeft er om je schaduw

En dan zijn volwassenen zo dom

Dat ze een oorlog tegen ons zullen voeren

Dus ik kom voorgoed

Slaap op je begraafplaats

En nu goede God

Je gaat goed lachen

En nu goede God

En nu ga ik huilen