Tempest - Golden Apes

I’m hunting my world, til I stand still

For recalling the day, for reclaiming a breath

I’m hunting myself, til I stand still

To remind me of life and to steal me a word

And I call the tempest, the deep and honest, to lead me back

And I call the tempest, the circling conquest, to blur the track

I’m hunting my world, til I stand still

For objecting the skies, for regaining a state

I’m hunting myelf, til I stand still

To spit ruth in a face and to burn the remains

And I call the tempest, the brawling harvest, to reap a dread

And I call the tempest, the riot in my chest, to clean a head

And I am hunting…

I’m hunting my world, til I stand still

For renouncing a shape, for returning a rage

I’m hunting myself, til worlds stand still

To get taste of a will and to break all the shells

And I call the tempest…

Ik jaag op mijn wereld, totdat ik stilsta

Om terug te denken aan de dag, om weer op adem te komen

Ik jaag op mezelf, tot ik stilsta

Om me aan het leven te herinneren en om me een woord te stelen

En ik roep de storm, de diepe en eerlijke, om me terug te leiden

En ik noem de storm, de cirkelende verovering, om het spoor te vervagen

Ik jaag op mijn wereld, totdat ik stilsta

Om bezwaar te maken tegen de lucht, om weer een staat te krijgen

Ik jaag op mezelf, tot ik stilsta

Om Ruth in een gezicht te spuwen en de overblijfselen te verbranden

En ik noem de storm, de vechtpartij oogst, om een ​​angst te oogsten

En ik noem de storm, de rel in mijn borst, om een ​​hoofd schoon te maken

En ik ben aan het jagen...

Ik jaag op mijn wereld, totdat ik stilsta

Voor het afzweren van een vorm, voor het beantwoorden van een woede

Ik jaag op mezelf, tot werelden stil staan

Om te proeven van een testament en om alle schalen te breken

En ik noem de storm...