Cassius Clay - Gianni Morandi

Dentro una palestra tutti i sabati alle sei

con la mamma fuori ad aspettare sui gradini

c’era un ragazzino si chiamava cassius clay

era una farfalla coi guantoni e i calzoncini

comincio' cosi' fra il sudore e la speranza

ma lui era gia' un campione fino dalla adolescenza

ed?

passato il tempo sopra i lividi e sul cuore

e quando tira vento se lo vedi camminare

adesso trema trema trema trema ma non per paura

e insieme ama ama ama ama come amava allora

salire sopra quel quadrato e fare a pugni con la vita

perch?

non e' un cazzotto a farti male

o a lasciarti una ferita

mi ricordo il vietnam e lui che non se la sentiva

di sparare a caso senza avere una ragione

guarda cosa fa la gente quel ragazzo non capiva

lui faceva a botte ma soltanto per passione

e poi gli anni 70 con il mondo che cambiava

viva l’uguaglianza come un pazzo lui urlava

con un nuovo nome ali lottava per un sogno

delle sue vittorie non ne aveva piu' bisogno

adesso trema trema trema trema ma non per paura

e a volte lui si mette in guardia e ride come fosse allora

eppure sembra di vederlo ancora

spavaldo e poi spietato davanti all’avversario

e solo con lo sguardo metterlo al tappeto

e adesso trema trema trema trema

ma lui e' sempre un gigante

che ancora lotta a denti stretti lotta

e alla fine vince

contro un nemico senza gambe e braccia

ma che?

molto piu' cattivo

ti rode dentro e non ti guarda in faccia

poi ti cambia anche il sorriso

quando vedo sopra un muro la parola pace

o quando vado a correre ogni sabato alle sei

mi ritorna in mente quella faccia e quella voce

mi ritorna in mente cassius clay

Elke zaterdag om zes uur in een sportschool

met mama buiten wachtend op de trap

er was een kleine jongen genaamd Cassius Clay

het was een vlinder in bokshandschoenen en korte broek

zo begon 'tussen zweet en hoop'

maar hij was al een kampioen sinds de adolescentie

en?

tijd doorgebracht over de kneuzingen en over het hart

en als de wind waait als je hem ziet lopen

nu trilt trilt trilt maar niet uit angst

en samen houdt hij van houdt van houdt van houdt van zoals hij toen hield

sta boven dat plein en vecht met het leven

waarom?

het is geen klap om je pijn te doen

of om je een wond achter te laten

Ik herinner me Vietnam en hij voelde het niet

om willekeurig te schieten zonder een reden

kijk wat mensen doen die jongen begreep het niet

hij vocht maar alleen voor passie

en dan de jaren 70 met de veranderende wereld

lang leve gelijkheid als een gek schreeuwde hij

met een nieuwe naam vocht ali voor een droom

hij had zijn overwinningen niet langer nodig

nu trilt trilt trilt maar niet uit angst

en soms waarschuwt en lacht hij zoals toen

toch lijkt het hem nog steeds te zien

arrogant en vervolgens meedogenloos in het bijzijn van de tegenstander

en alleen met de blik om hem knock-out te slaan

en nu trilt het, trilt, trilt

maar hij is altijd een reus

die nog steeds vechten door opeengeklemde tanden

en uiteindelijk wint hij

tegen een vijand zonder benen en armen

maar wat?

veel slechter

knaagt aan je van binnen en kijkt je niet in het gezicht

dan verandert je glimlach ook

als ik het woord vrede op een muur zie

of als ik elke zaterdag om zes uur ga hardlopen

Ik herinner me dat gezicht en die stem

Cassius Clay komt voor de geest