Doblen Campanas - Fito Paez

Suenen las campanas

Mientras duerme la ciudad

Suenen en la iglesa

En el valle y en el mar

Alguien tiene que escuchar

Es que el mundo anda mal

Y el tiempo sale disparado

Igual que la novia del altar.

Suenen las campanas de San Pedro

A los cuatro vientos

Y que todo el mundo oiga que suenen con manos de hierro

Es la hora crucial, es ahora o nunca ms, porque

Lo sagrado que llevamos dentro desaparecer

Dulce Magdalena toca las campanas por los pobres bajo el sol

Agitalas bien y que el mundo sepa que hay un solo Dios

El pastor se ech a dormir y los lobos a reir

Y las ovejas van perdidas y sin saber a donde ir Suenen ya, que es la hora de amar

Suenen ya, para poder respirar

Suenen ya, por los pobres diablos

Que se creen dioses y se perdern

Suenen ya, por la libertad

Para no quedarnos, con lo que nos dan.

Toquen las campanas en Lujan

Alto en la torre

Que suenen y que traigan buenos aires

Van a abrirse las flores

Lo que hay que pelear

Es tan uno al final, porque

La distancia cada vez, es ms corta entre el bien y el mal.

de klokken luiden

terwijl de stad slaapt

ring in de kerk

In de vallei en in de zee

iemand moet luisteren

Het is dat de wereld verkeerd gaat

En de tijd schiet voorbij

Net als de altaarbruid.

Luid de klokken van San Pedro

naar de vier winden

En laat de hele wereld ze horen rinkelen met ijzeren handen

Het is het cruciale uur, het is nu of nooit meer, want

Het heilige dat we van binnen dragen, verdwijnt

Lieve Magdalena luidt de klokken voor de armen onder de zon

Schud ze goed en laat de wereld weten dat er maar één God is

De herder ging slapen en de wolven lachten

En de schapen zijn verdwaald en zonder te weten waar ze heen moeten Bel nu, het is tijd om lief te hebben

Geluid nu, om te kunnen ademen

Klink al, voor de arme duivels

Ze geloven dat ze goden zijn en dat ze verloren zullen gaan

Geluid nu, voor vrijheid

Om niet te blijven, met wat ze ons geven.

De klokken luiden in Lujan

Hoog op de toren

Laat ze klinken en breng goede luchten

De bloemen gaan open

wat te vechten?

Het is zo één aan het einde, omdat

De afstand tussen goed en kwaad wordt steeds korter.