John Lee - Fairport Convention

John Lee, your headache’s growing, the cold wind’s blowing

But the sea’s without a ripple

John Lee, your forehead’s damp, your muscles cramp

And the sea can’t use a cripple

John Lee, you’re turning around your fate again

Oh, John Lee

John Lee, you’re turning around your fate again

Oh, John Lee

John Lee’s been made a freeman, his heart’s a seaman

But his flesh won’t make a sailor

Working in a big hotel, waiting for the bell

That’s ringing for his labour

John Lee, your chances are good, you better touch wood

We think things must get better

John Lee, you’ve a friend so true, she wants to help you

Miss Keyes has sent a letter

«Dear John, come and work at The Glen, just write me when

And I’ll send someone to meet you»

John’s gone to where he started from, he’s not worked long, just beginning to

belong

«It hasn’t been a very good day, the missus wants to halve my pay

Close the door and douse the light, it’s quiet at night when he’s tucked in

tight

Sometimes I feel, when they’re all in bed, it’s almost like the whole world’s

dead

So I lay me down to sleep, I pray thee Lord my soul to keep»

«The customary quiet of Babbacombe, a residential suburb of

Torquay, was greatly disturbed early on Saturday morning

And the peaceful inhabitants were aroused to a state of intense

Alarm and terror by one of the greatest tragedies

That human devilment could plan or human deed could perpe-

Trate.

The name of the victim was Miss Emma Anne Whitehead

Keyes, an elderly lady of some sixty-eight years.

The name

Of her home and the scene of her tragedy, was 'The Glen'.

She

Was found early in the morning, lying on her dining room

Floor.

Her throat had been horribly cut and there were three

Wounds on her head.

It was evident that her murderer had also

Attempted to burn the corpse.»

John Lee, je hoofdpijn groeit, de koude wind waait

Maar de zee is zonder rimpeling

John Lee, je voorhoofd is vochtig, je spieren verkrampen

En de zee kan geen kreupele gebruiken

John Lee, je draait je lot weer om

Oh, John Lee

John Lee, je draait je lot weer om

Oh, John Lee

John Lee is een vrije man geworden, zijn hart is een zeeman

Maar zijn vlees zal geen zeeman maken

Werken in een groot hotel, wachtend op de bel

Dat rinkelt voor zijn arbeid

John Lee, je kansen zijn goed, je kunt beter hout aanraken

We vinden dat het beter moet

John Lee, je hebt een vriend die zo oprecht is dat ze je wil helpen

Miss Keyes heeft een brief gestuurd

"Beste John, kom werken bij The Glen, schrijf me wanneer"

En ik stuur iemand om je te ontmoeten»

John is gegaan naar waar hij begon, hij heeft niet lang gewerkt, hij begint net te...

behoren

"Het was geen goede dag, mevrouw wil mijn loon halveren"

Doe de deur dicht en doof het licht, het is stil 's nachts als hij ingestopt is

nauw

Soms heb ik het gevoel dat als ze allemaal in bed liggen, het bijna dat van de hele wereld is

dood

Dus ik leg me neer om te slapen, ik bid U Heer, mijn ziel om te bewaren»

«De gebruikelijke rust van Babbacombe, een residentiële buitenwijk van

Torquay, was erg verstoord op zaterdagochtend

En de vreedzame bewoners werden tot een staat van intens gewekt

Alarm en terreur door een van de grootste tragedies

Die menselijke duivel kan plannen of menselijke daad kan volbrengen

Trat.

De naam van het slachtoffer was Miss Emma Anne Whitehead

Keyes, een oudere dame van ongeveer achtenzestig jaar.

De naam

Van haar huis en het toneel van haar tragedie, was 'The Glen'.

Ze

Werd vroeg in de ochtend gevonden, liggend op haar eetkamer

Vloer.

Haar keel was afschuwelijk doorgesneden en het waren er drie

Wonden op haar hoofd.

Het was duidelijk dat haar moordenaar ook...

Poging om het lijk te verbranden.»