Abiola - Ellis Paul

In a far and distant country,

Lived a strange and a fearsome beast

They said he killed the farmers' cattle

And laid waste to the farmers' fields,

Laid waste to the farmers' fields

So the King sent out his criers

And they roamed from town to town

Pledging a plot of land and his daughter’s hand

To him who laid the Monster down,

To him who laid the Monster down

La la la la li da da

La la la la la la la la la la

Now Abiola, the shepard’s daughter,

Hadn’t heard of the King’s decree

She never paid much heed to rumors

And she headed out into the fields,

She headed out into the fields

When she came across the creature,

She could not believe her eyes

Cause out of all the things she had ever seen

She’d never seen a monster cry,

Seen a monster cry

The Monster said to the young girl

I never did those evil deeds

But the King has tried to blame me

And no one dares to not believe,

No one dares to not believe"

He wants the pastures for his horses

He wants the orchards for his thieves

And if the farmers come to fear me

Then the King gets what he needs,

Yea, the King gets what he needs

La la la la li da da

La la la la la la la la la la

Abiola said to the Monster,

«We are going into town

And till then we’ll cry

From the rooftops high

And we’ll spread the truth around,

Yea, we’ll spread the truth around»

Well, the children all believed them

But the grownups took their time

To break their fear

Though it was clear

That the fearsome beast was kind,

Oh, the fearsome beast as kind

Then the people stormed the castle

And they drove the old King out

And for her bravery, truth, and kindness,

They gave Abi the crown,

Yea, they gave Abiola the crown

La la la la li da da

La la la la la la la la la la

In een ver en ver land,

Leefde een vreemd en een angstaanjagend beest

Ze zeiden dat hij het vee van de boeren had vermoord

En verwoestten de velden van de boeren,

Verspild aan de velden van de boeren

Dus de koning zond zijn kreten uit

En ze zwierven van stad naar stad

Een stuk land en de hand van zijn dochter verpanden

Aan hem die het monster neerlegde,

Aan hem die het monster heeft neergelegd

La la la la li da da

La la la la la la la la la la la

Nu Abiola, de dochter van de herder,

Had nog nooit gehoord van het decreet van de koning

Ze schonk nooit veel aandacht aan geruchten

En ze ging de velden in,

Ze ging de velden in

Toen ze het wezen tegenkwam,

Ze kon haar ogen niet geloven

Oorzaak van alle dingen die ze ooit had gezien

Ze had nog nooit een monster zien huilen,

Een monster zien huilen

Het monster zei tegen het jonge meisje:

Ik heb die slechte daden nooit gedaan

Maar de koning heeft geprobeerd mij de schuld te geven

En niemand durft niet te geloven,

Niemand durft niet te geloven"

Hij wil de weiden voor zijn paarden

Hij wil de boomgaarden voor zijn dieven

En als de boeren bang voor me zijn?

Dan krijgt de koning wat hij nodig heeft,

Ja, de koning krijgt wat hij nodig heeft

La la la la li da da

La la la la la la la la la la la

Abiola zei tegen het monster:

"We gaan de stad in"

En tot dan zullen we huilen

Van de daken hoog

En we zullen de waarheid verspreiden,

Ja, we zullen de waarheid verspreiden»

Nou, de kinderen geloofden ze allemaal

Maar de volwassenen namen de tijd

Om hun angst te breken

Hoewel het duidelijk was

Dat het angstaanjagende beest aardig was,

Oh, het angstaanjagende beest zo vriendelijk

Toen bestormden de mensen het kasteel

En ze joegen de oude koning weg

En voor haar moed, waarheid en vriendelijkheid,

Ze gaven Abi de kroon,

Ja, ze gaven Abiola de kroon

La la la la li da da

La la la la la la la la la la la