Segreti - Double Damage

Ci sono cose che non puoi sapere nemmeno se leggi miliardi di libri

Cose nascoste come forzieri di vecchi pirati annegati e spariti

Fogli ingialliti, scritti con sangue, sudore, sospiri

Messaggi con vari disagi, lasciati da saggi per poi suicidarsi chiudendo con un

harakiri

Certi segreti sono segreti se non si dicono continuamente

La parola segreto e la parola gente non vanno d’accordo per niente

Certi lucchetti mi fanno tristezza se penso che dopo si sono lasciati

Ora sono soltanto dei pezzi di ferro attaccati, dimenticati

Siamo messaggi dentro bottiglie di vodka

Scaraventate da chi dopo troppe cazzate si accorge che vomita l’odio del mondo

dalla propria bocca (aaah)

Dico sempre quello che penso, chi se ne fotte se tu non mi credi

Ti da fastidio la musica vera, perché si esprime senza segreti (ciao)

Parli di droga, di donne, di soldi così chi ti ascolta ti crede gigante

Ho visto cose che manco ti dico nei pezzi: puoi farti già quattro domande

Questa finzione mi fa vomitare, se tu capissi diresti «lo so»

Tutti fratelli, tutti contenti, tutti sinceri, che bello l’Hip-Hop (hahahah)

Ci sono cose, che muoiono con chi non le racconta

Segreti che rimangono tali dentro la tomba

Vite tortuose di gente che nemmeno conosciamo

Chissà cos’hanno visto dentro questo mondo strano

Fare silenzio, restare muto mentre le cose mutano, muto no!

E tu vorresti cucirmi la bocca: Mudokon

Uso l’inchiostro antipatico, non si può leggere quello che scrivo

Che te ne fai del tuo talento se come persona fai soltanto schifo (aaah)

Con i tatuaggi, la pelle bianca come chi vive soltanto di notte

La vita mi provoca l’ansia, l’ansia mi provoca sensi di morte

Non ho paura di sti bastardi che sperano che non mi regga più in piedi

E mi circondo di pochi amici, di poche cose, di quello che vedi

Lacrime acide rigano volti di gente che ride, che sembra contenta

Ti giuro che sono i più tristi di tutti: non è come ti sembra!

Stalattiti

Morti che piangono i vivi, dagli amici alle donne

Stalagmiti

Vivi che piangono i morti, fanno tante colonne

Non ho diari, solo quaderni pieni di immagini della mia vita

Manco ti immagini com'è la vita di chi la vive come una sfida

Ognuno ti parla di quello che vive, va bene, qui siamo d’accordo

Dipingimi come ti pare, come il segreto più triste del mondo

Dammi la mano, non dire più niente, che voglio soltanto vederti

Promettimi di non cambiare nemmeno se gli altri ti vogliono a pezzi

Segreti non conosciuti come l’amore tra due sconosciuti

Come le mille parole che possono dirsi una coppia di muti

Ci sono cose, che muoiono con chi non le racconta

Segreti che rimangono tali dentro la tomba

Vite tortuose di gente che nemmeno conosciamo

Chissà cos’hanno visto dentro questo mondo strano

Er zijn dingen die je niet kunt weten, zelfs niet als je miljarden boeken leest

Verborgen dingen zoals de kisten van oude verdronken en verdwenen piraten

Vergeelde lakens, geschreven in bloed, zweet, zuchten

Berichten met diverse ongemakken, achtergelaten door wijze mannen die vervolgens zelfmoord pleegden, afsluitend met een

harakiri

Sommige geheimen zijn geheimen als ze niet constant worden verteld

Het woord geheim en het woord mensen kunnen helemaal niet met elkaar opschieten

Van sommige hangsloten word ik verdrietig als ik denk dat ze daarna kapot zijn gegaan

Nu zijn het gewoon stukjes ijzer eraan vastgemaakt, vergeten

We zijn berichten in flessen wodka

Weggegooid door degenen die, na te veel onzin, beseffen dat ze de haat van de wereld spuwen

uit je eigen mond (aaah)

Ik zeg altijd wat ik denk, wie geeft als je me niet gelooft

Je irriteert je aan echte muziek, omdat het zich zonder geheimen uitdrukt (hallo)

Je praat over drugs, vrouwen, geld zodat degenen die naar je luisteren denken dat je een reus bent

Ik zag dingen die me niet opvallen in de stukken: je kunt jezelf al vier vragen stellen

Deze fictie laat me overgeven, als je het zou begrijpen zou je zeggen "ik weet het"

Alle broers, allemaal blij, allemaal oprecht, hoe mooi Hip-Hop (hahahah)

Er zijn dingen die sterven met degenen die ze niet vertellen

Geheimen die geheim blijven in de tombe

Kronkelige levens van mensen die we niet eens kennen

Wie weet wat ze zagen in deze vreemde wereld

Wees stil, blijf stil terwijl de dingen veranderen, niet stil!

En je zou mijn mond willen naaien: Mudokon

Ik gebruik onaangename inkt, je kunt niet lezen wat ik schrijf

Wat doe je met je talent als je als persoon gewoon slecht bent (aaah)

Met tatoeages lijkt de blanke huid op iemand die alleen 's nachts leeft

Het leven bezorgt me angst, angst bezorgt me gevoelens van dood

Ik ben niet bang voor die klootzakken die hopen dat ik me niet meer kan ophouden

En ik omring mezelf met een paar vrienden, een paar dingen, met wat je ziet

Zure tranen stromen over de gezichten van mensen die lachen, die gelukkig lijken

Ik zweer dat ze de meest trieste van allemaal zijn: het is niet wat het lijkt!

Stalactieten

De doden rouwen om de levenden, van vrienden tot vrouwen

stalagmieten

De levenden die rouwen om de doden, maken veel kolommen

Ik heb geen dagboeken, alleen notitieboekjes vol met afbeeldingen uit mijn leven

Je kunt je niet eens voorstellen hoe het leven is voor degenen die het leven als een uitdaging

Iedereen praat met je over wat ze ervaren, oké, hier zijn we het over eens

Schilder me zoals je wilt, als het meest trieste geheim ter wereld

Geef me je hand, zeg niets meer, ik wil je gewoon zien

Beloof me dat ik niet zal veranderen, zelfs niet als anderen willen dat je kapot gaat

Geheimen die niet bekend staan ​​als de liefde tussen twee vreemden

Zoals de duizend woorden die een stom stel tegen elkaar kan zeggen

Er zijn dingen die sterven met degenen die ze niet vertellen

Geheimen die geheim blijven in de tombe

Kronkelige levens van mensen die we niet eens kennen

Wie weet wat ze zagen in deze vreemde wereld