Plus personne - DORIA

J’ai pas envie de pa-, j’ai pas envie de parler

Le mal autour de moi, j’ai tout envoyé valser

J’m’en rappelle des mauvais, un souvenir ça reste coloré

C'était les seuls, attrape-les et tout c’qui n’allait pas, ouais

Les choses se précisent quand tout le temps

Te faire réfléchir, tu prends, t’effaces tout c’que tu veux

J’ai pris le périph', emmène-moi, dépose-moi où tu veux

Donc on va loin d’là, donc on va loin d’là

J’ai pris la route, quand ils s’emmêlent, tout l’monde s’en va

Moi, je m’en fais, eux, ils font pas, y a pas de doute, on viendra pas

Alors je trace, trace, je vais, y a pas de ce-pla pour faibles

Alors tu perds, tu refais, tu gagnes, tu refais

Tu sais la donne?

Change si tu pardonnes

Et même si ça résonne, défauts font de nous des hommes

J’me souviens, j’me rappelle c’qu’on disait, qu’on serait forts (qu'on serait

forts, qu’on serait forts)

Un soutien, une épaule, un coup dur, pas d’téléphone, au final, y a plus

personne

J’me souviens, j’me rappelle c’qu’on disait, qu’on serait forts

Un soutien, une épaule, un coup dur, pas d’téléphone, au final, y a plus

personne

Je les compte plus, ça y est, encore une autre galère

J’ai pas le temps de chialer, ouais, j’voulais chiffrer l’salaire

J’ai dormi sur le palier, ouais, j’ai trop mal au dos sa mère

J’ai cherché à m'évader, ouais, le plan date pas d’hier, ouais

Enchaîner les amis à mi-temps, d’abord tu donnes puis là, distance

Capter le vice, c’est épuisant, tu finis par devenir méprisant

J’aimerai qu’les choses se passent autrement mais la vie qu’on veut,

rien n’est que vôtre

On fait le bien mais on les dérange, fallait cacher les démons

Tu sais la donne?

Change si tu pardonnes

Et même si ça résonne (ça résonne), défauts font de nous des hommes

J’me souviens, j’me rappelle c’qu’on disait, qu’on serait forts (qu'on serait

forts, qu’on serait forts)

Un soutien, une épaule, un coup dur, pas d’téléphone, au final, y a plus

personne

J’me souviens, j’me rappelle c’qu’on disait, qu’on serait forts

Un soutien, une épaule, un coup dur, pas d’téléphone, au final, y a plus

personne (personne, personne)

Ik wil niet da-, ik wil niet praten

Het kwaad om me heen, ik gooide het allemaal weg

Ik herinner me slechte, een herinnering, het blijft kleurrijk

Het waren degenen, vang ze en alles verkeerd, ja

Dingen worden steeds duidelijker wanneer de hele tijd

Zet je aan het denken, je neemt, je wist alles wat je wilt

Ik nam de ringweg, breng me, laat me vallen waar je wilt

Dus we gaan daar weg, dus we gaan daar weg

Ik nam de weg, als ze in de war raken, vertrekt iedereen

Ik, ik maak me zorgen, zij niet, er is geen twijfel, we zullen niet komen

Dus ik traceer, traceer, ik ga, er bestaat niet zoiets voor zwak

Dus je verliest, je doet het opnieuw, je wint, je doet het opnieuw

Kent u de afspraak?

Verander als je vergeeft

En hoewel het resoneert, maken gebreken ons mannen

Ik herinner me, ik herinner me wat we zeiden, dat we sterk zouden zijn (dat we zouden zijn)

sterk, dat we sterk zouden zijn)

Een steun, een schouder, een harde klap, geen telefoon, uiteindelijk is er meer

niemand

Ik herinner me, ik herinner me wat we zeiden, dat we sterk zouden zijn

Een steun, een schouder, een harde klap, geen telefoon, uiteindelijk is er meer

niemand

Ik tel ze niet meer, dat is het, weer een gedoe

Ik heb geen tijd om te klagen, ja, ik wilde het salaris kwantificeren

Ik sliep op de overloop, ja, mijn rug is jammer van zijn moeder

Ik was op zoek om te ontsnappen, ja, het plan is lang geleden, ja

Ketenvrienden parttime, eerst geef je dan daar afstand

Het vangen van ondeugden is vermoeiend, je wordt uiteindelijk minachtend

Ik wou dat de dingen anders waren, maar het leven dat we willen,

niets is anders dan van jou

We doen het goed, maar we vallen ze lastig, moesten de demonen verbergen

Kent u de afspraak?

Verander als je vergeeft

En hoewel het klinkt (het klinkt), maken gebreken ons mannen

Ik herinner me, ik herinner me wat we zeiden, dat we sterk zouden zijn (dat we zouden zijn)

sterk, dat we sterk zouden zijn)

Een steun, een schouder, een harde klap, geen telefoon, uiteindelijk is er meer

niemand

Ik herinner me, ik herinner me wat we zeiden, dat we sterk zouden zijn

Een steun, een schouder, een harde klap, geen telefoon, uiteindelijk is er meer

persoon (persoon, persoon)