Daniel Craig David - Delta Sleep

Bird song awakens my ears

The sea water at my feet, could this be the end of me?

Washed ashore was the front door to our house

One way way out, through the shark fins

I’ll take my chance, could be my last

No looking back on what was left behind

The shoreline disappears as I sail forward on this wooden wreck,

in search or more

In search of land to fill this everlasting longing for that stable ground

Where earthquakes happen only twice a year (perhaps once if we’re lucky)

It came from the sea (or never we’d be lucky)

The limbs lashing down fractured holes in my door

The memories we built with our hands were erased when you came in and destroyed

everything

Waves crashing down on me

My door will not hold for long

Vogelzang wekt mijn oren

Het zeewater aan mijn voeten, kan dit het einde van mij zijn?

Aangespoeld was de voordeur van ons huis

Een uitweg, door de haaienvinnen

Ik grijp mijn kans, het kan mijn laatste zijn

Niet terugkijken op wat er is achtergebleven

De kustlijn verdwijnt als ik vooruit vaar op dit houten wrak,

in zoeken of meer

Op zoek naar land om dit eeuwige verlangen naar die stabiele grond te vullen

Waar aardbevingen slechts twee keer per jaar plaatsvinden (misschien één keer als we geluk hebben)

Het kwam uit de zee (of we zouden nooit geluk hebben)

De ledematen die gebroken gaten in mijn deur vastsjorren

De herinneringen die we met onze handen hebben gemaakt, zijn gewist toen je binnenkwam en vernietigd

alles

Golven die op me neerstorten

Mijn deur houdt niet lang stand