Roses - David Olney

Lightning spoke to the wind, «The devil’s in me today, my friend

Do you see that old oak tree down yonder?

Blow like hell and bring down thunder

When your raging’s through, I’ll cut that oak in two»

The wind began to moan, the old oak tree began to groan

Thunder raged like hell’s own daughter

The air was filled with fire and water

Laughing viciously, lightning struck that tree

The old oak tree began to shudder

But he held his ground like some old soldier

His ancient pride was burnt and shaken

But something deep inside did waken

He raised his limbs just like Moses

And blossomed roses

He blossomed roses

He blossomed roses

The sky is clear, the air is clean

The earth is brown, the forest green

The ancient oak he still is standing

With strength surpassing understanding

Like dreams a noble mind composes, he blossoms roses

He blossoms roses, roses, roses, roses

Bliksem sprak tot de wind, "De duivel is in mij vandaag, mijn vriend"

Zie je die oude eik daarginds?

Blaas als een hel en breng de donder naar beneden

Als je woede voorbij is, hak ik die eik doormidden»

De wind begon te kreunen, de oude eik begon te kreunen

De donder raasde als de dochter van de hel

De lucht was gevuld met vuur en water

Vreselijk lachend sloeg de bliksem in die boom

De oude eik begon te huiveren

Maar hij hield stand als een oude soldaat

Zijn oude trots was verbrand en geschud

Maar iets diep van binnen werd wakker

Hij hief zijn ledematen op, net als Mozes

En bloeiende rozen

Hij liet rozen bloeien

Hij liet rozen bloeien

De lucht is helder, de lucht is schoon

De aarde is bruin, het bos groen

De oude eik die hij nog steeds staat

Met kracht die begrip overtreft

Zoals dromen die een nobele geest componeert, bloeit hij rozen

Hij bloeit rozen, rozen, rozen, rozen