Mosaic - David J

So I’m four years older than the Ox, when he passed away

In room 658 of the Hard Rock Hotel in Las Vegas, in disarray

With a groupie called Sianna, a leopard skin rug

And white lines on a tray

His bass lines from «My Generation» was one of the first that

I learned to play

And we exchanged a secret handshake on that day

Now I’m drifting through these corridors

Where commerce meets the carnal

To hang another picture of some dream girl on the wall

And despite this torch I carry, the halls are growing darker

And they’re not decked with holly, or anything bright at all

You traded stripper tips for a zip-code in West Hollywood

And you’re far from the orange curtain of your OC childhood

And it’s a pas de deux in a rented room, the ballerina

dancer

Rendezvous at midnight with the full moon in their blood

So come lay on my fever dream, let me feel the glow inside you

Then rise like Mary Magdalene on the crest of a West Coast dawn

I’ve got thirty years on you and we only have hours together

The clock it is a guillotine and my head in a basket is borne

And back in Barcelona where old Gaudy had dreamed his dreams

The architecture of delirium is never what it seems

Il Sagrada Familia, they’re still building it

I guess you just can’t quit when you’ve come so far

And me I’m in the back room of some dingy bar

Putting pen to paper and lighting flame to tar

Reporting from the front line of this crazy life

A life of misadventure, adversity and strife

But I wouldn’t change it if I could, as with beauty too it’s life

So two sides to the story and double edged the knife

All these fractured images like little mosaic pieces

When seen from a distance, they resemble a broken heart

Dus ik ben vier jaar ouder dan de Os, toen hij stierf

In kamer 658 van het Hard Rock Hotel in Las Vegas, in wanorde

Met een groupie genaamd Sianna, een tapijt van luipaardvel

En witte lijnen op een dienblad

Zijn baslijnen uit «My Generation» waren een van de eerste die

Ik heb geleerd om te spelen

En we wisselden die dag een geheime handdruk uit

Nu dwaal ik door deze gangen

Waar commercie het vleselijke ontmoet

Om nog een foto van een droommeisje aan de muur te hangen

En ondanks deze fakkel die ik bij me heb, worden de gangen donkerder

En ze zijn niet versierd met hulst, of iets anders dat helemaal niet helder is

Je hebt strippertips ingeruild voor een postcode in West Hollywood

En je bent ver verwijderd van het oranje gordijn van je OC-jeugd

En het is een pas de deux in een gehuurde kamer, de ballerina

danser

Afspraak om middernacht met de volle maan in hun bloed

Dus kom op mijn koortsdroom liggen, laat me de gloed in je voelen

Sta dan op als Maria Magdalena op de top van een dageraad aan de westkust

Ik heb dertig jaar op je en we hebben maar uren samen

De klok is een guillotine en mijn hoofd in een mand wordt gedragen

En terug in Barcelona, ​​waar de oude Gaudy zijn dromen had gedroomd

De architectuur van delirium is nooit wat het lijkt

Il Sagrada Familia, ze zijn hem nog aan het bouwen

Ik denk dat je gewoon niet kunt stoppen als je zo ver bent gekomen

En ik ben in de achterkamer van een groezelige bar

Pen op papier zetten en vlam aansteken

Rapporteren vanaf de frontlinie van dit gekke leven

Een leven vol tegenslagen, tegenspoed en strijd

Maar ik zou het niet veranderen als ik kon, want ook met schoonheid is het leven

Dus twee kanten van het verhaal en het mes aan twee kanten snijden

Al deze gebroken afbeeldingen als kleine mozaïekstukjes

Van een afstand gezien lijken ze op een gebroken hart