Baudelaire - David J

Lily White, she was walking and talking, as usual, out on the floor

While Ruby was deep into her pantomime

Me, I just stood staring at my reflection in my glass of bourbon over by the

door

Still couldn’t find those friends of mine

When Ruby turned and pirouetted

Like a ghost dancer up the marble stair

I felt myself set free in a city without weather

And my own dream of Baudelaire

Now Lily White, she leans so close to you and whispers

And you will see diamonds falling all around her mouth

Ah, but Ruby moves her lemon-scented body

Just like the breezes from the south

So somehow, I got tangled

Oh, tangled in her long red hair

And I woke up to the taste of danger

Feeling such a lot like Baudelaire

Here comes the night to fill my glass just one more time

While all the lovely ladies, they get up and they adjourn to the show

And my head is so anointed with the blood and the wine

That I almost seem to know

Of all the secrets that are on the holy street

Where the vagrants they come down and go

And of the secrets in the eyes of cats and other vagrant lovers

Where the cruel waters flow

But Ruby seemed to know the secrets as old as the ages

Of the blood and wine flowing in the fountains on the city square

And I crawled to her to be drowned and driven

Feeling such a lot like Baudelaire

With the vanity of Baudelaire

Ah, feeling such a lot like Baudelaire

Lily White, ze liep en praatte, zoals gewoonlijk, op de vloer

Terwijl Ruby diep in haar pantomime zat

Ik, ik stond gewoon naar mijn spiegelbeeld te staren in mijn glas bourbon bij de

deur-

Kon die vrienden van mij nog steeds niet vinden

Toen Ruby zich omdraaide en een pirouette maakte

Als een spookdanseres de marmeren trap op

Ik voelde me bevrijd in een stad zonder weer

En mijn eigen droom van Baudelaire

Nu Lily White, ze leunt zo dicht naar je toe en fluistert

En je zult diamanten rondom haar mond zien vallen

Ah, maar Ruby beweegt haar naar citroengeurende lichaam

Net als de wind uit het zuiden

Dus op de een of andere manier raakte ik verstrikt

Oh, verstrikt in haar lange rode haar

En ik werd wakker met de smaak van gevaar

Voel me zo als Baudelaire

Hier komt de nacht om mijn glas nog één keer te vullen

Terwijl alle lieve dames opstaan ​​en naar de show gaan

En mijn hoofd is zo gezalfd met het bloed en de wijn

Dat lijk ik bijna te weten

Van alle geheimen die op de heilige straat zijn

Waar de zwervers ze komen en gaan

En van de geheimen in de ogen van katten en andere zwerversliefhebbers

Waar de wrede wateren stromen

Maar Ruby leek de geheimen zo oud als de eeuwen te kennen

Van het bloed en de wijn die vloeien in de fonteinen op het stadsplein

En ik kroop naar haar toe om te worden verdronken en gereden

Voel me zo als Baudelaire

Met de ijdelheid van Baudelaire

Ah, ik voel me zo veel op Baudelaire